Οκ, παιδιά ελήφθη!
Η αλήθεια είναι ότι αναζητώντας απλώς με βάση τις λέξεις "ρολόγια και πόλεμος" δεν εμφανίζονται και πολλές φωτογραφίες στο διαδίκτυο.
Πρέπει να γίνει αναζήτηση είτε συγκεκριμένων προσώπων, είτε μαχών, οπότε (κατά τη γνώμη μου) τις περισσότερες φορές αναδεικνύονται πολύ ενδιαφέροντα γεγονότα.
Πάμε λοιπόν, να δούμε το background της ιστορικής φωτό στο Ράιχσταγκ.
Είμαστε στα τέλη Απριλίου 1945, λίγο πριν την λήξη του πολέμου.
Οι επιτιθέμενοι Ρώσοι στόχευαν να συνδυάσουν την πτώση του Βερολίνου με κάτι πολύ εντυπωσιακό, όπως το γεγονός που απαθανατίσθηκε με την περίφημη φωτό της Ιβοζίμα και τη θεαματική ανάρτηση της αμερικανικής σημαίας στο αιματοβαμμένο νησί.
Στις 30 Απριλίου 1945 τα ρωσικά στρατεύματα είχαν φθάσει μια ανάσα πριν το κέντρο του Βερολίνου και ο Στάλιν είχε διατάξει την "με κάθε θυσία" κατάληψή του, γιατί ήθελε να την προβάλει στο λαό του ανήμερα της Πρωτομαγιάς.
Οι γερμανοί μάχονταν λυσσαλέα, από την άλλη οι Ρώσοι αρνούνταν να θυσιασθούν άσκοπα όταν ήταν πλέον φανερό ότι σε ελάχιστο χρόνο θα επικρατούσαν.
Ενόψει της εξωφρενικής πίεσης από τη διαταγή του Στάλιν, οι Ρώσοι έριξαν από αεροπλάνο τεράστια κόκκινα πανώ στα κύρια κυβερνητικά κτίρια, ανάμεσα στα οποία και το Ράιχσταγκ, ώστε να μοιάζουν ότι τα κατέλαβαν. Έστειλαν και κάποιους ρεπόρτερ για να καταγράψουν το γεγονός, οι οποίοι όμως αντιμετώπισαν γερμανικά πυρά...
Τελικά στις 22:40 της 30ης Απριλίου 1945 ένας Ρώσος στρατιώτης κατάφερε να διεισδύσει στο Ράιχσταγκ, να σκαρφαλώσει σε ένα γυναικείο άγαλμα που συμβόλιζε τη Γερμανία και να κυματίσει την σημαία του Κόκκινου Στρατού.
Το γεγονός σημειώθηκε βράδυ, υπήρχε σκοτάδι και ο σπουδαίος φωτογράφος που είχε ειδικά σταλεί (και για τον οποίο αξίζει να πούμε σε επόμενο ποστ) δεν μπόρεσε να τραβήξει καμία κατάλληλη φωτογραφία..
Το επόμενο πρωί (1 Μαίου) οι γερμανοί υπερασπιστές κατέβασαν τη σημαία και συνέχισαν να μάχονται για περίπου 24 ακόμα ώρες.
Το κτίριο καταλήφθηκε στις 2 Μαίου και αμέσως ο φωτογράφος πήρε μαζί του 2-3 στρατιώτες για την αναγκαία φωτογράφηση.
Για να αναλογισθούμε λίγο τις συνθήκες και τη μανία της στιγμής, ας αναφερθεί ότι την Κόκκινη σημαία την είχε ράψει μόνος του ο φωτογράφος!
Και εδώ γίνεται κάτι πολύ σημαντικό!
Βγήκε μία φωτογραφία μάλλον μοναδική στα πολεμικά χρονικά του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου..
Μπορεί σήμερα στις μάχες να μη φοριούνται παρά φθηνά ρολόγια (που είναι και πιο ανθεκτικά), όμως κατά τον Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο τα ρολόγια δεν είχαν τέτοια ευρεία χρήση και προφανώς ήταν πολύτιμα.
Τι ήταν λοιπόν, λογικό να συμβαίνει;
Είναι εύκολο να φαντασθούμε ότι θα ήταν συνηθισμένο οι στρατιώτες να αφαιρούν τα ρολόγια από τους νεκρούς αντιπάλους.
Κάτι τέτοιο μαρτυρείται από πάμπολλες διηγήσεις της περιόδου (έχω διαβάσει μέχρι για έναν ρολογά Έλληνα που έμαθε να επισκευάζει ρολόγια συγχωριανών του, τα οποία είχαν αφαιρέσει από νεκρούς γερμανούς, ενώ δεν κυκλοφορούσε κανένα άλλο ρολόι στο χωριό του), όμως δεν το βλέπουμε καθόλου σε φωτογραφίες.
Γιατί;
Ο λόγος είναι διότι ΟΛΕΣ οι πολεμικές φωτογραφίες του Β´Παγκ.Πολέμου λογοκρίνονταν!
Όλες, εκτός από ΜΙΑ:
