Ανδρέας Συγγρός (1830-1899).
Ο γνωστός "Εθνικός Ευεργέτης".
Ο ίδιος αναφέρει ότι απέκτησε το πρώτο του ρολόι σε ηλικία 13 ετών.
Άρα, τα παρακάτω περιστατικά που εξιστορεί στα Απομνημονεύματά του, πρέπει να εκτυλίχθηκαν γύρω στο 1843-1844 στη Σύρο όπου ζούσε τότε με την οικογένειά του.
Διηγείται λοιπόν ότι ζήτησε από τη μητέρα του να του αγοράσει ρολόι, αφού το είχε δει σε ένα συμμαθητή του....
("Ανδρέου Συγγρού Απομνημονεύτα", τόμος πρώτος, σελ. 73-75)
"Κατά την αυτήν εποχήν μια των ημερών ο Σωκράτης Ι. Ράλλης εκάθισε πλησίον μου κατά την ώραν της παραδόσεως και συχνά πυκνά ανέσυρε εκ του κόλπου του ωρολόγιον δια να υπολογίζη δήθεν την παρερχομένη ώραν του μαθήματος. Παρετήρησα το πρωτοφανές δια μαθητήν της ηλικίας μου - λέγω περίπου, διότι ήτο κατά 3 ή 4 έτη πρεσβύτερός μου - και απεφάσισα να αποκτήσω και εγώ ωρολόγιον.
Μετά το μάθημα μετέβην προς την μητέρα μου και εδήλωσα την απαίτησίν μου ταύτην. Εκείνη απεκρίθη μεν "άλλα πάλιν", αλλά διείδον, ότι δεν εύρε την εκτέλεσιν της αιτήσεώς μου αδύνατον. Επρόσθεσε μόνον:
- Ο Γιώργος ακόμη δεν έχει ρολόγι και θέλεις συ προ του μεγαλυτέρου σου αδελφού;
- Πάρετέ του και αυτού, απεκρίθην.
Ούτως ετελείωσε η πρώτη έφοδός μου, αλλά μετά της σταθεράς αποφάσεως να επαναλάβω αυτήν εντονωτέραν εν ανάγκη.
Μετά τινάς ημέρας όμως παρείχετο εις τον αδελφόν μου ωρολόγιον, δια να τηρηθούν οι τύποι, και εκ τούτου διείδον, ότι επλησίαζε και η ιδική μου σειρά.
Δεν ενθυμούμαι επί ποία προφάσει - ίσως επιδόσεώς μου εις μάθημά τι - απέκτησα ωρολόγιον και μάλιστα χρυσούν.
Ήτο ημέρα Κυριακή, εκρέμασα το ωρολόγιον από αρκετά ογκώδους κορδονίου και, συνοδευόμενος υπό συμμαθητού μου τινός, εξήλθον εις περίπατον προς την Άμμον, φανταζόμενος ότι όλων εκεί των περιδιαβαζόντων τα βλέμματα συνεκεντρούντο εις το κορδόνιον του ωρολογίου μου!
Μεταξύ άλλων παρετήρησα μακρόθεν τον αδελφόν μου συμπεριπατούντα μετά τινος συμμαθητού και εβάδισα προς αυτούς. Άμα τους επλησίασα, ήκουσα τον συμπεριπατητήν του αδελφού μου λέγοντά μοι:
- Τι ώραν έχετε;
Εγώ δε σοβαρώτατα απέσυρα εκ του κόλπου μου το ωρολόγιον και είπον την ώραν. Ύστερον εσκέφθην ότι ο αγαθώτατος αδελφός μου προειδοποίησε τον συμμαθητήν του και υπέδειξε τον τρόπον του να μοί παράσχη τοιαύτην ευχαρίστησιν".
http://anemi.lib.uoc.gr/php/pdf_pager.php?rec=/metadata/2/5/f/metadata-70fb96c3d07f54b6a53374188aeb9d6c_1248775348.tkl&do=103324_01.pdf&pageno=84&pagestart=1&width=342&height=499&maxpage=368&lang=el
