Λοιπόν, the story goes like this:
Μια φορά κι έναν καιρό, το IWC Pilot Chrono, αφού είχε γίνει ένα με το χέρι μου για κανά μήνα (νύχτα μέρα) το είχα βγάλει για να μετρήσω την αυτονομία του. Προφανώς χωρίς ακόμη να έχει στρώσει η μηχανή.
Άντεξε λίγο περισσότερο από 24 ώρες. Τρίχες δηλαδή. Το ονομαστικό power reserve της IWC είναι 44 ώρες (
Κρατήστε το αυτό).
Τέσσερις μήνες μετά, έγινε το μοιραίο. Το ρολόι μου έπεσε από τα χέρια. Ανέκοψα την πορεία του με το πόδι πριν προλάβει να σκάσει στα πλακάκια, ωστόστο χτύπησε στην ακμή που κάνει το σοβατεπί. Το αποτέλεσμα είναι μια ωραιότατη χαρακιά στη στεφάνη, ακριβώς στο 11.
Τώρα, χαρακιά είναι, το φαράγγι της Σαμαριάς είναι... Τέλος πάντων, το αντιπαρέρχομαι γιατί έχω σκάσει.
Όταν λοιπόν το έβγαλα για να κλάψω με μαύρο δάκρυ, το ακούμπησα στο γραφείο και δεν το φόρεσα για κανά δυο ώρες. Σταμάτησε.
Το κούνησα πέρα δώθε, ο δείκτης small seconds λειτούργησε για λίγο και μετά ξανασταμάτησε. Το ξανακούνησα κανα δύο φορές, υπήρξε ελάχιστη περιστροφή του κόκκινου μικρού δείκτη, και μετά τίποτα. Εν τω μεταξύ, όταν το κουνούσα δεν ακουγόταν καν το σύρσιμο του ρότορα και το ελατήριο να κουρδίζει.
Στη συνέχεια, έκανα την υπέρβαση (ή τη μ@μ@κία). Το κούρδισα από την κορώνα. 50 ώρες λειτούργησε παρακαλώ. Ε, θα μας τρελάνει.
Για μη σας κουράζω άλλο, ακούω γνώμες και τα ξαναλέμε.
