Ο παρακάτω χρονογράφος αποτελεί την τελευταία ίσως ‘ενσάρκωση’ ενός από τα χαρακτηριστικότερα σχέδια της δεκαετίας του ΄70 (αλλά και του ΄80), με άπειρους μιμητές και ένδοξη καριέρα που έφθασε μέχρι και το λαμπερό Hollywood…
Το 1973 η νεοϊδρυθείσα τότε Porsche Design παρουσίασε το πρώτο της προϊόν: έναν αυτόματο χρονογράφο (με την επίσης νέα εκείνα τα χρόνια Valjoux cal. 7750) που κατασκευάζονταν από μία σχετικά άγνωστη έως τότε εταιρεία: την Orfina, έναν μικρό κατασκευαστή ρολογιών που είχε ιδρυθεί το 1922 στο Grenchen της Ελβετίας. Το συγκεκριμένο μοντέλο (για την σχεδίαση του οποίου υπεύθυνος ήταν ο F. Α. ‘Butzi’ Porsche, βλέπε και Porsche 911) έκανε αίσθηση τόσο για το σχήμα της κάσας του αλλά ακόμη περισσότερο για το χρώμα της: ένα ιδιαίτερο μαύρο ματ που έως εκείνη την εποχή δεν είχε εμφανιστεί ξανά σε ατσάλινη κάσα ρολογιού χειρός.
To 1979 και ενώ η μηχανή που χρησιμοποιούνταν είχε αντικατασταθεί πλέον από την θρυλική Lemania cal. 5100 (17 jewels, 28.800bph), το συγκεκριμένο μοντέλο υιοθετήθηκε επίσημα από την Πολεμική Αεροπορία της Δυτικής Γερμανίας (ο πρώτος αυτόματος ‘issued’ χρονογράφος της Luftwaffe) με ΝΑΤΟ serial number/ issue number/Versorgungsnummer
6645-12-182-1763 και τις ενδείξεις ‘MILITARY’ & ‘3H’ (δηλαδή ‘Τρίτιο’) στο dial, μιας και η συγκεκριμένη (όπως και η προηγούμενη αλλά όχι η επόμενη) προδιαγραφή καλούσαν για σαφή αναγραφή τυχόν εκπέμπουσας ραδιοακτινοβολίας.
Όταν το 1982 κυκλοφόρησε ο δεύτερος ‘issued’ αυτόματος χρονογράφος (δηλαδή ο Arctos, με Lemania cal. 5100 και αυτός) το NATO serial number άλλαξε σε
6645-12-194-8642 (προδιαγραφή για ‘ομοειδές’ ρολόι δηλαδή αλλά με την διαφορά μάλλον στο φθορίζoν υλικό, η δε αλλαγή έγινε καθαρά για λόγους ομοιογένειας και ευκολίας logistics όπως αναφέρεται σαφώς
και στον K. Knirim, δυστυχώς όμως μόνο στο Γερμανικό τμήμα του βιβλίου του και όχι στην Αγγλική μετάφραση) ώστε να περιλαμβάνει όλους τους προγενέστερους (Porsche Design/Orfina) αλλά και τους μετέπειτα (Arctos, Tutima και Tengler όλοι με Lemania cal. 5100) αυτόματους χρονογράφους χειρός, παρόλο που ο Tutima υπερίσχυσε τελικά κατά πολύ όσον αφορά στον συνολικό αριθμό των κομματιών που υιοθετήθηκαν (ιδίως από το 1986 και μετά).
Η νέα προδιαγραφή λοιπόν σήμαινε ότι αναγκαστικά όλα τα καινούρια casebacks της Orfina που είχαν ήδη εντυπωμένο το παλιό NSN (
-1763) και
πριν παραδοθούν στην Luftwaffe για πρώτη φορά τα αντίστοιχα ρολόγια, έπρεπε να επαναχαραχθούν από το εργοστάσιο με το νέο NSN (
-8642), το δε προηγούμενο NSN διαγράφηκε και είναι σαν να μην υπήρξε ποτέ πάνω στο caseback.
Πληροφοριακά να αναφέρω ότι κάτι παρόμοιο (δηλαδή η αλλαγή των NSNs) είχε γίνει
και στα Leonidas/Heuer SG 1550 με την διαφορά ότι εκείνα τα ρολόγια (
6645-12-146-3774) παραδίδονταν αρχικά
χωρίς το Bund λουράκι (
6645-12-145-6415) το οποίο δίνονταν χωριστά (σημειωτέον ότι το ρολόι επίσημα φοριόταν μόνο με αυτό το λουράκι για λόγους ασφαλείας). Σύντομα λοιπόν υιοθετήθηκε κοινό NSN (
6645-12-146-5081) για το σετ ρολόι-λουράκι και το τελευταίο έρχονταν ήδη προσαρμοσμένο στο ρολόι από το εργοστάσιο. Τα casebacks λοιπόν που είχαν το παλιό NSN (
-3774) σε όσα ρολόγια δεν είχαν παραδοθεί ακόμη, επαναχαράχθηκαν στο εργοστάσιο με το νέο, το παλιό διεγράφη (και θεωρείτο πως δεν υπήρξε ποτέ πάνω στο ρολόι) και
μετά παραδόθηκαν στην Luftwaffe.
Και για να επιστρέψουμε στα Porsche Design/ Orfina διευκρινίζω ότι από όσο γνωρίζω,
μόνο τα μοντέλα ‘BUND’ που έφεραν τα παραπάνω NSNs (
-1763 και/ή
-8642 σε κάσες ‘blasted’ ή PVD black) ήταν αυτά που υιοθετήθηκαν
επίσημα από οποιαδήποτε Αεροπορία, Στρατό ή Ναυτικό οποιασδήποτε χώρας. Όλα τα υπόλοιπα (συμπεριλαμβανόμενων και αυτών που αναφέρονται παρακάτω) ήταν στην ουσία ‘πολιτικά’ μοντέλα με ref. No. 7176, 7177, 7178 κτλ παρ’όλο που μπορεί να έγραφαν ‘Military’ και/ή ‘3H’ στο dial.
Για το συγκεκριμένο Porsche Design εξάλλου ενδιαφέρθηκαν ενώ αγόρασαν κιόλας (
ανεπίσημα πάντα) ορισμένα κομμάτια και οι εξής:
1) Προς αξιολόγηση και πιθανή επίσημη υιοθέτηση:
Μεγάλη Βρετανία: Πολεμικό Ναυτικό/‘ Dark Grey’ έκδοση & ‘
Royal Navy’ στο dial. Το ρολόι βρέθηκε ότι ξεπερνούσε τις προδιαγραφές αλλά ήταν αρκετά ακριβό και δεν υιοθετήθηκε τελικά...
2) Προκειμένου να δοθούν ως δώρο σε αξιωματικούς που υπηρετούσαν σε θέσεις με κύρος:
Ελβετία: Πολεμική Αεροπορία /‘Οlive Green’ έκδοση & Ελβετικό έμβλημα στο dial,
Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα: Πολεμική Αεροπορία /‘Μαύρη’ ή ‘Χρυσή’ έκδοση με έμβλημα UAE Air Force και /ή ‘
Central base’ στο dial,
NATO: Υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι (όπως ο παλιός γεν. Γραμματέας Manfred Wörner)/ ‘Light Grey’ έκδοση & ‘
NATO’ στο dial,
USAF: 23rd Fighter Squadron ‘Tigers’ (1982-87 με F-4E & G ‘Wild Weasel’-ανεπίσημη αγορά)/‘Μαύρη’ έκδοση με το κεφάλι της τίγρης και/ή ‘
United States Air Force’ στο dial, και τέλος:
Βενεζουέλα: Απόφοιτοι της σχολής αξιωματικών του στρατού ξηράς/ ‘Blasted case’ έκδοση & ‘
Ejercito de Venezuela’ στο caseback (ένα τέτοιο είδα τις προάλλες στον ρολογά μου {!!!} αλλά ο ιδιοκτήτης του δεν γνώριζε και πολλά για αυτό ώστε να με διαφωτίσει περισσότερο...).
Το ρολόι στις φωτογραφίες είναι ένα από τα τελευταία ‘BUND’ PVD black με το ‘διπλό’ NSN, την βιδωτή κορώνα και την διπλή ‘anti-glare’ επίστρωση στο τζάμι ενώ όπως τα περισσότερα μαύρα ‘BUND’ πέρασε πολύ μεγάλο διάστημα της ζωής του μαζεύοντας σκόνη στο ράφι κάποιας στρατιωτικής αποθήκης, για να εκποιηθεί/δημοπρατηθεί αργότερα μέσω του κρατικού Γερμανικού οργανισμού διαχείρισης πλεονάζοντος στρατιωτικού υλικού (κάτι σαν το δικό μας Ο.ΔΙ.Σ.Υ).
Βρέθηκε σε εξαιρετική για την ηλικία (και τις περιπέτειές) του κατάσταση και ήλθε ‘κομπλέ’ με τις μάλλον δυσεύρετες πλέον οδηγίες χρήσης, το κλασσικό λευκό, χάρτινο κουτάκι της Luftwaffe, την εγγύηση, το original Bund λουράκι κτλ ενώ έχω την τιμή να είμαι ουσιαστικά ο δεύτερος εν σειρά ιδιοκτήτης του.
Enjoy!
X
Και όσον αφορά το Hollywood που ανέφερα στην αρχή:
Κάποιοι από εκείνους που τον Νοέμβριο του 1986 είχαν δει σε α΄ προβολή τον νέο τότε Tom ‘Maverick’ Cruise (before scientology εποχή, - «
I was inverted…» κτλ), να χρονομετρεί με ένα τέτοιο ρολόι τα σετ του beach volley υπό τους ήχους του ‘
Playing with the Boys’ του Kenny Loggins,
αυτοί οι ίδιοι βρέθηκαν μερικά χρόνια αργότερα κι ενώ από τα μεγάφωνα ακούγονταν το ‘
Τοp Gun Anthem’ των Stevens/Faltermeyer, να αντικρίζουν για πρώτη φορά κάποιες συγκεκριμένες
λευκές πλάκες, κάποιου συγκεκριμένου «
Νοτίου Μέρους» (οι σειρές 67, 68 & 69
ακόμη θυμούνται άλλωστε...) όπου διαπίστωσαν από πρώτο χέρι ότι το Hollywood
ειδικεύεται στο να παρουσιάζει τα πράγματα πολύ πιο χλιδάτα από ότι είναι στην πραγματικότητα...
