- MyWatch.gr - The Hellenic Wrist & Pocket Watch Enthusiasts Forum / Founded in March 2006
Ελεύθερες συζητήσεις - Image / Video Gallery => Chat & Fun => Μήνυμα ξεκίνησε από: george_ στις Μάρτιος 03, 2009, 11:58:18 μμ
-
και να γινω παλι ο κακος σε spaghetti western?μπα πολυ μονοπλευρος ρολος θελω αναβαθμιση!!!1 ;D ;D ;D ;D
-
και να γινω παλι ο κακος σε spaghetti western?μπα πολυ μονοπλευρος ρολος θελω αναβαθμιση!!!1 ;D ;D
Εχεις γεννηθει για τετοιους ρολους!!!! ;D
(http://img16.imageshack.us/img16/4589/vancleef2ebb8ce.jpg)
-
Ο κακός όχι george_ , πιάσε τον άλλο ρόλο, εκεί που κρατούσε το "συλλεκτικό" μουσικό ρολόι. (For a dollars more - Lee Van Cleef as Col. Douglas Mortimer)
-
Εχεις γεννηθει για τετοιους ρολους!!!! ;D
([url]http://img16.imageshack.us/img16/4589/vancleef2ebb8ce.jpg[/url])
eis να σε διορθώσω. Ο άνωθεν εικονιζόμενος (Van Kleef) είναι ο άσχημος! ;D
Ο κακός είναι ο αυτός (Elli Wallach) (http://eastwoodclint.free.fr/partenaires/elly_wallach.jpg)
-
Όχι βρε TZAG, ο κακός είναι ο Angel Eyes (Van Kleef). Ο Tuco (Elli Wallach) είναι ο άχημος.
http://www.imdb.com/title/tt0060196/plotsummary (http://www.imdb.com/title/tt0060196/plotsummary)
-
eis να σε διορθώσω. Ο άνωθεν εικονιζόμενος (Van Kleef) είναι ο άσχημος! ;D
Tzag σε παρακαλω,οχι και ασχημος ο Lee Van Kleef :D :D
-
λοιπον βρηκαμε ποιος ειμαι?εσεις με ποιον ηθοποιο απο spaghetti western πιστευετε οτι εχετε κοινα στοιχεια?θελω και φωτο! ;D
-
λοιπον βρηκαμε ποιος ειμαι?
Βρηκαμε,βρηκαμε.... :smt077
(http://img11.imageshack.us/img11/4083/invincible5401299a30.jpg)
-
Ταυτίζομαι με τον Bud Spencer, κτηνώδης δύναμη με καρδιά μικρού παιδιού :jg: :headbash:
(http://img16.imageshack.us/img16/2820/budspencer.jpg) (http://img16.imageshack.us/my.php?image=budspencer.jpg)
Σε τρυφερή ηλικία (καλοκαίρι 6ης Δημοτικού προς 1η Γυμνασίου), η πιτσιρικοπαρέα έκανε εξόδους σε θερινό σινεμά και έβλεπε Terence Hill-Bud Spencer, Κατσαριδάκι - Herbie, καθώς και άλλες ηθικοπλαστικές ;D κωμωδίες. Γλυκές αναμνήσεις, όμορφες καλοκαιρινές βραδιές και μια Αθήνα εντελώς διαφορετική από τη σημερινή...
-
Όχι βρε TZAG, ο κακός είναι ο Angel Eyes (Van Kleef). Ο Tuco (Elli Wallach) είναι ο άχημος.
[url]http://www.imdb.com/title/tt0060196/plotsummary[/url] ([url]http://www.imdb.com/title/tt0060196/plotsummary[/url])
σωστος!
-
Βρηκαμε,βρηκαμε.... :smt077
([url]http://img11.imageshack.us/img11/4083/invincible5401299a30.jpg[/url])
george_ νομίζω πως είσαι στο στόχαστρο πολλών και δε βλέπω σωτηρία. Μάλλον γιατί δεν έφαγες όλη την pasta! :smt003
-
Βρηκαμε,βρηκαμε.... :smt077
([url]http://img11.imageshack.us/img11/4083/invincible5401299a30.jpg[/url])
ναι ναι αυτος ειναι .. το ομολογω
-
Σε τρυφερή ηλικία (καλοκαίρι 6ης Δημοτικού προς 1η Γυμνασίου), η πιτσιρικοπαρέα έκανε εξόδους σε θερινό σινεμά και έβλεπε Terence Hill-Bud Spencer, Κατσαριδάκι - Herbie, καθώς και άλλες ηθικοπλαστικές ;D κωμωδίες. Γλυκές αναμνήσεις, όμορφες καλοκαιρινές βραδιές και μια Αθήνα εντελώς διαφορετική από τη σημερινή...
Αχ φιλε Αργυρη, τι μου θυμισες τωρα!!...
-
Γλυκές αναμνήσεις, όμορφες καλοκαιρινές βραδιές και μια Αθήνα εντελώς διαφορετική από τη σημερινή...
Αφιερωμένο.
Όμως χτες βράδυ δεν ξέρω πως έγινε και ονειρεύτηκα πάλι το Green Park. Η φωτεινή επιγραφή του ήτανε χαμένη μες την ομίχλη, ο δρόμος μπροστά ήταν έρημος, τα μακρινά αυτοκίνητα ελάχιστα κι η πάχνη που ερχόταν απ’ το Πάρκο σκάλωνε λίγο στους προβολείς του Πανελλήνιου Γυμναστικού Συλλόγου κι ύστερα έπεφτε μαλακά πάνω στην άδεια Μαυροματαίων, σέρνοντας μαζί της μια βαριά μυρωδιά από λεμονανθούς. Μέσα απ’ τη σκοτεινιά της πλαϊνής εισόδου, που ’χε μισοκλείσει απ’ τα αγιοκλήματα, ξεπρόβαλε χαμογελαστή η Μάνια το Κεχριμπάρι, ο Μάνθος κι Πασχάλης με μπύρες στο χέρι, κι ο Γιάννης ο Πλημμύρας με το Νίκο τον Πρόκα και μου ’καναν νόημα να πάω κοντά τους.
— Εκτός όλων αυτών…είπα στην Κιμ καθώς αυτή μου φρεσκάριζε το μαρτίνι μου.
— Μουσική; με ρώτησε και μου την ψιλόσπασε.
— Τι θα ‘λεγες για το Στέλλα μπάι Στάρλαιτ ή το Ρούμπυ;…
— Μ’ αρέσει, είπε και γύρισε, χωρίς να μου διευκρινίσει ποιο απ’ τα δύο ακριβώς της άρεσε.
Η βροχή μαστίγωνε την πανοραμική τζαμαρία που κύκλωνε το λίβινγκ ρουμ και το χώριζε απ’ τον κήπο. Τα κλαδιά των δέντρων έξυναν τις καμάρες του πάτιο, ξετρελαμένα απ’ το δυνατό αέρα. Κάτω απ’ το ερωτικό φως που άφηναν οι ρεοστάτες, την παρακολούθησα καθώς πήγαινε προς το στέρεο, στο βάθος του λίβινγκ ρουμ, τυλιγμένη σ’ ένα βαθύ εξώπλατο κεντημένο με μαύρες παγιέτες και δεν μπόρεσα να μην θαυμάσω την υπέροχη ραχοκοκαλιά της και το αργό κυμάτισμα των δυνατών γοφών της, καθώς άνοιγε δρόμο μέσα απ’ την πέιλ σάλομον παχιά μοκέτα. Βέβαια, παρ’ όλα τα σαλιαρίσματά μου, δεν παρέλειψα να παρατηρήσω ότι το λίκνισμα αυτό το είχε πρωτολανσάρει η Τζένιφερ Τζωνς στη Μονομαχία στον Ήλιο κι ότι το παγιετέ φουστάνι της σίγουρα ήταν χρεωμένο στο βεστιάριο της Ληστείας στο Σαν Ρέμο, μιας χλέπας που ’χε παίξει η Κιμ στα νιάτα της, παρέα με τον Μπράιαν Κηθ και τον Γκάη Μάντισον, αν θυμάμαι καλά...
-
Αφιερωμένο.
Όμως χτες βράδυ δεν ξέρω πως έγινε και ονειρεύτηκα πάλι το Green Park. Η φωτεινή επιγραφή του ήτανε χαμένη μες την ομίχλη, ο δρόμος μπροστά ήταν έρημος, τα μακρινά αυτοκίνητα ελάχιστα κι η πάχνη που ερχόταν απ’ το Πάρκο σκάλωνε λίγο στους προβολείς του Πανελλήνιου Γυμναστικού Συλλόγου κι ύστερα έπεφτε μαλακά πάνω στην άδεια Μαυροματαίων, σέρνοντας μαζί της μια βαριά μυρωδιά από λεμονανθούς. Μέσα απ’ τη σκοτεινιά της πλαϊνής εισόδου, που ’χε μισοκλείσει απ’ τα αγιοκλήματα, ξεπρόβαλε χαμογελαστή η Μάνια το Κεχριμπάρι, ο Μάνθος κι Πασχάλης με μπύρες στο χέρι, κι ο Γιάννης ο Πλημμύρας με το Νίκο τον Πρόκα και μου ’καναν νόημα να πάω κοντά τους.
— Εκτός όλων αυτών…είπα στην Κιμ καθώς αυτή μου φρεσκάριζε το μαρτίνι μου.
— Μουσική; με ρώτησε και μου την ψιλόσπασε.
— Τι θα ‘λεγες για το Στέλλα μπάι Στάρλαιτ ή το Ρούμπυ;…
— Μ’ αρέσει, είπε και γύρισε, χωρίς να μου διευκρινίσει ποιο απ’ τα δύο ακριβώς της άρεσε.
Η βροχή μαστίγωνε την πανοραμική τζαμαρία που κύκλωνε το λίβινγκ ρουμ και το χώριζε απ’ τον κήπο. Τα κλαδιά των δέντρων έξυναν τις καμάρες του πάτιο, ξετρελαμένα απ’ το δυνατό αέρα. Κάτω απ’ το ερωτικό φως που άφηναν οι ρεοστάτες, την παρακολούθησα καθώς πήγαινε προς το στέρεο, στο βάθος του λίβινγκ ρουμ, τυλιγμένη σ’ ένα βαθύ εξώπλατο κεντημένο με μαύρες παγιέτες και δεν μπόρεσα να μην θαυμάσω την υπέροχη ραχοκοκαλιά της και το αργό κυμάτισμα των δυνατών γοφών της, καθώς άνοιγε δρόμο μέσα απ’ την πέιλ σάλομον παχιά μοκέτα. Βέβαια, παρ’ όλα τα σαλιαρίσματά μου, δεν παρέλειψα να παρατηρήσω ότι το λίκνισμα αυτό το είχε πρωτολανσάρει η Τζένιφερ Τζωνς στη Μονομαχία στον Ήλιο κι ότι το παγιετέ φουστάνι της σίγουρα ήταν χρεωμένο στο βεστιάριο της Ληστείας στο Σαν Ρέμο, μιας χλέπας που ’χε παίξει η Κιμ στα νιάτα της, παρέα με τον Μπράιαν Κηθ και τον Γκάη Μάντισον, αν θυμάμαι καλά...
[/quot
ρε γιατι δεν μας λες κι εμας τι παιρνεις?καλο φαινεται
-
ρε γιατι δεν μας λες κι εμας τι παιρνεις?καλο φαινεται
Τίποτα δεν παίρνω. Έτσι γεννήθηκα. :rolleyes:
-
eis δεν σε ειδα στην σκηνη!
ουπς :o ;D ;D ;D ;D
και εσυ μεσα?! :P :P ::) :o
(http://img16.imageshack.us/img16/4992/jonathan01.jpg) (http://img16.imageshack.us/my.php?image=jonathan01.jpg)
(http://img16.imageshack.us/img16/jonathan01.jpg/1/w400.png) (http://g.imageshack.us/img16/jonathan01.jpg/1/)
παντως για να με σημαδευουν τοσα οπλα μπορω να πω οτι ειμαι αρκετα χαλαρος.... :D
-
Αφιερωμένο.
Όμως χτες βράδυ δεν ξέρω πως έγινε και ονειρεύτηκα πάλι το Green Park. Η φωτεινή επιγραφή του ήτανε χαμένη μες την ομίχλη, ο δρόμος μπροστά ήταν έρημος, τα μακρινά αυτοκίνητα ελάχιστα κι η πάχνη που ερχόταν απ’ το Πάρκο σκάλωνε λίγο στους προβολείς του Πανελλήνιου Γυμναστικού Συλλόγου κι ύστερα έπεφτε μαλακά πάνω στην άδεια Μαυροματαίων, σέρνοντας μαζί της μια βαριά μυρωδιά από λεμονανθούς. Μέσα απ’ τη σκοτεινιά της πλαϊνής εισόδου, που ’χε μισοκλείσει απ’ τα αγιοκλήματα, ξεπρόβαλε χαμογελαστή η Μάνια το Κεχριμπάρι, ο Μάνθος κι Πασχάλης με μπύρες στο χέρι, κι ο Γιάννης ο Πλημμύρας με το Νίκο τον Πρόκα και μου ’καναν νόημα να πάω κοντά τους.
— Εκτός όλων αυτών…είπα στην Κιμ καθώς αυτή μου φρεσκάριζε το μαρτίνι μου.
— Μουσική; με ρώτησε και μου την ψιλόσπασε.
— Τι θα ‘λεγες για το Στέλλα μπάι Στάρλαιτ ή το Ρούμπυ;…
— Μ’ αρέσει, είπε και γύρισε, χωρίς να μου διευκρινίσει ποιο απ’ τα δύο ακριβώς της άρεσε.
Η βροχή μαστίγωνε την πανοραμική τζαμαρία που κύκλωνε το λίβινγκ ρουμ και το χώριζε απ’ τον κήπο. Τα κλαδιά των δέντρων έξυναν τις καμάρες του πάτιο, ξετρελαμένα απ’ το δυνατό αέρα. Κάτω απ’ το ερωτικό φως που άφηναν οι ρεοστάτες, την παρακολούθησα καθώς πήγαινε προς το στέρεο, στο βάθος του λίβινγκ ρουμ, τυλιγμένη σ’ ένα βαθύ εξώπλατο κεντημένο με μαύρες παγιέτες και δεν μπόρεσα να μην θαυμάσω την υπέροχη ραχοκοκαλιά της και το αργό κυμάτισμα των δυνατών γοφών της, καθώς άνοιγε δρόμο μέσα απ’ την πέιλ σάλομον παχιά μοκέτα. Βέβαια, παρ’ όλα τα σαλιαρίσματά μου, δεν παρέλειψα να παρατηρήσω ότι το λίκνισμα αυτό το είχε πρωτολανσάρει η Τζένιφερ Τζωνς στη Μονομαχία στον Ήλιο κι ότι το παγιετέ φουστάνι της σίγουρα ήταν χρεωμένο στο βεστιάριο της Ληστείας στο Σαν Ρέμο, μιας χλέπας που ’χε παίξει η Κιμ στα νιάτα της, παρέα με τον Μπράιαν Κηθ και τον Γκάη Μάντισον, αν θυμάμαι καλά...
μου θυμιζεις ενα συνδυασμο Henry Miller-James Elroy...
-
Εμένα ΧΧ. :)
-
Αφιερωμένο.
Όμως χτες βράδυ δεν ξέρω πως έγινε και ονειρεύτηκα πάλι το Green Park. Η φωτεινή επιγραφή του ήτανε χαμένη μες την ομίχλη, ο δρόμος μπροστά ήταν έρημος, τα μακρινά αυτοκίνητα ελάχιστα κι η πάχνη που ερχόταν απ’ το Πάρκο σκάλωνε λίγο στους προβολείς του Πανελλήνιου Γυμναστικού Συλλόγου κι ύστερα έπεφτε μαλακά πάνω στην άδεια Μαυροματαίων, σέρνοντας μαζί της μια βαριά μυρωδιά από λεμονανθούς. Μέσα απ’ τη σκοτεινιά της πλαϊνής εισόδου, που ’χε μισοκλείσει απ’ τα αγιοκλήματα, ξεπρόβαλε χαμογελαστή η Μάνια το Κεχριμπάρι, ο Μάνθος κι Πασχάλης με μπύρες στο χέρι, κι ο Γιάννης ο Πλημμύρας με το Νίκο τον Πρόκα και μου ’καναν νόημα να πάω κοντά τους.
— Εκτός όλων αυτών…είπα στην Κιμ καθώς αυτή μου φρεσκάριζε το μαρτίνι μου.
— Μουσική; με ρώτησε και μου την ψιλόσπασε.
— Τι θα ‘λεγες για το Στέλλα μπάι Στάρλαιτ ή το Ρούμπυ;…
— Μ’ αρέσει, είπε και γύρισε, χωρίς να μου διευκρινίσει ποιο απ’ τα δύο ακριβώς της άρεσε.
Η βροχή μαστίγωνε την πανοραμική τζαμαρία που κύκλωνε το λίβινγκ ρουμ και το χώριζε απ’ τον κήπο. Τα κλαδιά των δέντρων έξυναν τις καμάρες του πάτιο, ξετρελαμένα απ’ το δυνατό αέρα. Κάτω απ’ το ερωτικό φως που άφηναν οι ρεοστάτες, την παρακολούθησα καθώς πήγαινε προς το στέρεο, στο βάθος του λίβινγκ ρουμ, τυλιγμένη σ’ ένα βαθύ εξώπλατο κεντημένο με μαύρες παγιέτες και δεν μπόρεσα να μην θαυμάσω την υπέροχη ραχοκοκαλιά της και το αργό κυμάτισμα των δυνατών γοφών της, καθώς άνοιγε δρόμο μέσα απ’ την πέιλ σάλομον παχιά μοκέτα. Βέβαια, παρ’ όλα τα σαλιαρίσματά μου, δεν παρέλειψα να παρατηρήσω ότι το λίκνισμα αυτό το είχε πρωτολανσάρει η Τζένιφερ Τζωνς στη Μονομαχία στον Ήλιο κι ότι το παγιετέ φουστάνι της σίγουρα ήταν χρεωμένο στο βεστιάριο της Ληστείας στο Σαν Ρέμο, μιας χλέπας που ’χε παίξει η Κιμ στα νιάτα της, παρέα με τον Μπράιαν Κηθ και τον Γκάη Μάντισον, αν θυμάμαι καλά...
για την αντιγραφη?
η εκει που βρισκει τα λεφτα που τα κρυβε ο πατερας του μεσα στους κλασσικους ,και οργανωνει την αποδραση απο την χουντα?
η εκει που ταιζει τις κατσαριδες με μπισκοτα μιραντα....και τον παρακουλουθουν οι μπασκινες παντου....
γλαφυροτατη και η στιγμη του κουρεματος.....
περιμενω να αναφερεις τον συγγραφεα....
-
Αφού όχι μόνο έχεις διαβάσει αλλά θυμάσαι και ακριβή αποσπάσματα από Νίκο Νικολαΐδη, τι να πω πια; Δεν παλεύεσαι, πολυσχιδή και χειμαρρώδη ... Οργισμένε Βαλκάνιε.
-
http://mefeedia.com/entry/red-sun-charles-bronson-vs-toshiro-mifune/10738399/
ο πολυς και τρομερος charles bronson εναντια στον toshiro mifune μια απο τις ποιο φημισμενες σκηνες παλης στο cinema
αν και ο χαρακτηρας του σκληρου clint eastwood στο ρολο του αποσυρμενου πιστολα στο unforgiven ειναι ολα τα λεφτα
http://www.youtube.com/watch?v=qeNrre_7bYw
@NIN Σε ευχαριστω που με εκανες να θυμηθω τα " γουρουνια στον ανεμο"