Δεν το έγραψα εγώ. Το αναδημοσιεύω, μου τόστειλαν. Μ' αρέσει όμως...
…..ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ!
23η Ιουλίου 1974, κι ο λαός, πεσμένος στα τέσσερα
σούρνεται σα δαρμένο σκυλί
χειροκροτώντας τη Δημοκρατία που φτάνει πλουμιστή,
ντυμένη με χαμόγελα και χάρη περισσή.
Κι είπαν τα ραδιόφωνα τα δήθεν εθνικά,
ζήτω, έρχεται η ελπίδα μας, ζήτω, έρχεται ο σωτήρας μας.
Ζήτω Ελλάς, ζήτω Γαλλία, Ελλάς, Γαλλία συμμαχία,
και άλλα πολλά με πονηριά και σημασία.
Να’ σου στο κεφαλόσκαλο μιά μάγισσα γριά,
κουρελού και ξεδοντιάρα, παμπόνηρη και ξεμαλλιάρα,
πουδραρισμένη και κακιά, κι αλεπουδίστικη θωριά.
Ο όχλος ζητωκραύγαζε, άναβε και κεριά
κι οι πόρνες της πολιτικής ανέμιζαν τις κυλόττες
καλωσορίζαν τη γριά που ως πουτάνα και παλιά,
ήξερε και διαφέντευε του είδους τις κοκότες.
Κι εγώ, ούρλιαξα στη θέα της, φώναξα δυνατά.
Όχι! Μη! Διώξτε τη Δημοκρατία αυτή του κερατά.
Είναι φερτή, ξενόδουλη, απατηλή, μπαμπέσα,
θα μας προδώσει σίγουρα, γιατί δεν έχει μπέσα.
Είσαι τρελός, μου φώναζε ο γαλατάς ο γλείφτης,
ποιός είσαι συ που διαφωνείς με ρώταγε ο χτίστης,
για βούλωσέ το φίλε μου φώναζ’ ο σιδεράς
γιατί θα φας τα μούτρα σου εσύ όπως το πας.
Και μέσα στην οχλοβοή,
ακούστηκε μιά ήρεμη, μειλίχια φωνή,
«Άκουσε φίλε μου καλά και βάλτο στο μυαλό σου,
αν θες να ζήσης ήσυχα, κι αυτό για το καλό σου,
τούτ’ η πουτάνα η γριά, θα’ ρθει στο σπιτικό σου,
θα χτενιστεί, θα στολιστεί, θα γίνει αφεντικό σου.
Κι εσύ θα ζήσης ήσυχα μεσ’ στο φρενοκομείο
μ’ απόλυτη τη σιγουριά πως τούτο το ξεφτέρι,
ξέρει καλά τη τέχνη του και θα τα καταφέρει,
να μετατρέψει μονομιάς το μέγα κυβερνείο
σε λαϊκό πορνείο».
Οδυσσέας Τηλιγάδας
Από την ποιητική συλλογή ” Χωρίς ήλιο”
