Καλησπερα και καλη χρονια σε ολους. Οτι επιθυμειτε να γινει πραγματικοτητα και αν σε καποιους ο Αγιος δεν εφερε το ποθητο ωρολογιον... δεν πειραζει τα μαγαζια κριση διερχονται ας τα βοηθησουμε... κατα τα λεγομενα τους παντα. Ωραια ερωτηση που την εχω κανει πολλες φορες στον εαυτο μου προσπαθωντας να δικαιολογησω καθε φορα τις εμμονες μου... χομπυ... συλλογες... μανιες...παθη...πειτε τα οπως θελετε.
Δυστυχως παντα καταληγω στην απαντηση οτι πρεπει να με ξαπλωσει καποιος ειδικος Dr. στον καναπε του για περαιτερω διερευνυση του ολου θεματος αλλα λιγο πριν κλεισω ραντεβου, πεταω ενα ... δεν βαριεσαι καλα να ειμαστε... και προβαινω στην επομενη αγορα μου. Και ολα θα ηταν μια χαρα αν...ημουν πλουσιος που ελεγε και το λαικο ασμα προ πολλων ετων. Δυστυχως ομως δεν ειμαι. Δεν περναω ασχημα αλλα οι καρτες μου βαρανε συνεχεια limit up. Ολο τις μεταφερω καπου για να τις ξεχρεωσω και ολο χρεωμενες μεχρι τα μπουνια ειναι. Ενοειται βεβαια οτι επειδη ειμαι οικογενειαρχης ανθρωπος παντα φροντιζω τις υποχρεωσεις μου (δεν λεει να πληρωνεις τον πετρελαια με Citzen ecodrive, ουτε να αφηνεις στο περιπτερο το Seiko παρακαταθηκη για τα τσιγαρα του μηνα). Τα ακριβα τα δινουμε για τις δοσεις του στεγαστικου... Θεος φυλαξει... αστειευομαι βεβαια. Οσες φορες λοιπον και αν αναρωτηθηκα γιατι με πιανει αυτη η μανια με οτι και αν ασχολουμαι ειτε ειναι παθη διαρκειας λιγων ετων (πουρα), αρκετων ετων (μοντελλισμος, φωτογραφια),ειτε ειναι παθη ζωης (βλεπε ...μουσικη,) δεν μπορεσα να βγαλω ακρη. Το καλο (η κακο δεν εχω καταλαβει) ειναι οτι παντα χωνομαι βαθεια στο θεμα που αποφασιζω να κολλησω την οποια χρονικη στιγμη και το ξεψαχνιζω οσο δεν παει... τουλαχιστον αποκτω και καποιες γνωσεις. Το ρολοι ειναι ενασχοληση των δυο τελευταιων ετων. Παντα μου αρεσαν (ολα ξεκινησαν απο ενα Omega speedmaster mark II - το εχω ξαναγραψει - που μου εδωσε ο πατερας μου) και βρηκα την αφορμη οταν πηγα για service μετα απο πτωση το Omega μου. Αντε δυο Swatch-ακια στην αρχη και το μικροβια ειχε ηδη εισβαλει στον οργανισμο μου. Φιλος καλος (παντα υπαρχει ενας φιλος που μεχρι προτινος δεν ηξερες οτι ασχολειται με αυτο που εσυ αποφασισες να ασχοληθεις) μου αποκαλυψε την λοξα του και με εβαλε στα πρωτα μου βηματα. Αυτο ηταν. Λαθη εγιναν αρκετα - καποια τα διορθωσα καποια τα πληρωνω ακομα - αλλα οπως ολα τα παθη αν δεν παθεις δεν θα μαθεις. Μια απο τις καλυτερες δικαιολογιες μου ειναι οτι αυτες οι ιδιαιτερες αδυναμιες μας λειτουργουν και σαν κωδικας επικοινωνιας μεταξυ των -ιδιαιτερων- φιλων μας η ακομα και γνωστων οπου βοηθανε στο να υπαρξει αυτος ο κωδικας αναγνωρισης καταρχας και επαφης, επικοινωνιας στη συνεχεια. Γνωρισα την γυναικα μου σε δισκαδικο, εχω γνωρισει τους καλυτερους μου φιλους μεσα απο τα χομπυ μου. Ποσοι απο εσας σε αυτο το forum δεν εχετε γνωριστει, κανετε και παρεα και ισως γινατε και φιλοι με αφορμη την λοξα μας. Θα μου πειτε μα πρεπει να εχεις 50 ρολογια για να εισαι μελος του forum. Οχι βεβαια (εκει πιστευω οτι χρειαζομαι τον καναπε). Δεν ξερω αν φταινε τα οχι στερημενα αλλα οχι και ευκολα παιδικα χρονια (απο πλευρας καταναλωσης και παιχνιδιων) αλλα κατι απο παλια πιστευω οτι μου βγαζει αυτη την υπερβολη του σημερα...ναι με λενε Σταυρο και ειμαι καταναλωτης βαρειας μορφης... οριστε το παραδεχτηκα και τι αλλαξε... το κοσμημα του ανδρα λενε καποιοι αλλοι... θα το παρω ως σωστο...η μαγεια της Υ. Ω. λενε αλλοι...εκπληκτικοι μηχανισμοι φτιαγμενοι στο χερι, δυνατοτητες απιστευτες, πανεμορφα κομματια το καθενα με την δικη του λογικη και ιστορια...αυτο και αν δεν ειναι σωστο...και το quartz που το βλεπεις και τρελαινεσαι γιατι εχει πανω του το ταδε χαρακτηριστικο η σημα η δεν ξερω τι αλλο...Χωρις πλακα ομως αυτο που πραγματικα εχω καταφερει να περναω σαν την απολυτη εξηγηση στον ιδιο μου τον εαυτο και μετα οπου αλλου χρειαστει, ειναι οτι ολα αυτα τα χομπυ η παθη ειναι οι δικλειδες ασφαλειας μου. Ζουμε σε απιστευτους καιρους, δουλευουμε με απιστευτους ρυθμους, δεν μας μενει χρονος πια για να ξεκουραστουμε, διαβασουμε, δουμε ενδιαφερουσες παραστασεις, παμε συχνα εκδρομες, ασχοληθουμε πολλη ωρα με τα παιδια μας την γυναικα μας τους φιλους μας κ.ο.κ... Οταν το καζανι βραζει και μπορεσεις να ξεκλεψεις λιγη ωρα -λεπτα καμμια φορα- να μπεις στο forum να κουβεντιασεις, να πας μια βολτα να δεις κατι που σε εξιταρει ακομα και σε βιτρινα, να κλεισεις τα ματια εστω και λιγο και να σκεφτεις οτι γουσταρεις ... για μενα η αποσυμπιεση εχει γινει...το εσωσα...το μπουμ πηρε παραταση μεχρι το επομενο πηξιμο, μπερδεμα, οπως θελετε πεστε το. Στην τελικη αλλοι τα τρωνε στα αλογα, στα κινο στα καζινο.... εγω μασουρι θα τα κανω...ωχ βρε αδερφε... με λενε Σταυρο και μακαρι να ειμαι καλα να περναμε καλα και να μπορουμε (ειπαμε χωρις να πειναμε) να συντηρουμε τις τρελλες μας.
Υ.Γ. Φανταζομαι τις δυο Θεες μου (τις διδυμες κορες μου) οταν θα εχω αφησει αυτη την ματαιη ζωη να αναπολουν τον γερο τους καπως ετσι... ο πατερας καθισμενος στην δερματινη πολυθρονα του με το pin-stripe κοστουμι του και το παντα ασσορτι ρολοι του, πινωντας το αγαπημενο του malt εν μεσω του γαλαζιου καπνου απο το κουβανεζικο πουρο του, ακουγωντας bebop jazz και rhytm & blues, ξεφυλιζοντας λευκωματα για τρενα, αυτοκινητα, φωτογραφιες, μουσικη, ρολογια. Μηπως δεν επρεπε να τον θαψουμε με το αγαπημενο του V.C. (Οχι δεν εχω τετοιο...). Ω ρε ψωναρα θα λετε... δεν πειραζει καλα να ειμαστε. Αυτα τα ολιγα ελπιζω να μην εγινα κουραστικος, τα ξαναλεμε... ελπιζω.
