Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/mywatch/public_html/Sources/Load.php(183) : runtime-created function on line 3

Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/mywatch/public_html/Sources/Load.php(183) : runtime-created function on line 3

Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/mywatch/public_html/Sources/Load.php(183) : runtime-created function on line 3

Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/mywatch/public_html/Sources/Load.php(183) : runtime-created function on line 3
Εμφάνιση μηνυμάτων - pontioz1

Εμφάνιση μηνυμάτων

Αυτό το τμήμα σας επιτρέπει να δείτε όλα τα μηνύματα που στάλθηκαν από αυτόν τον χρήστη. Σημειώστε ότι μπορείτε να δείτε μόνο μηνύματα που στάλθηκαν σε περιοχές που αυτήν την στιγμή έχετε πρόσβαση.


Θέματα - pontioz1

Σελίδες: [1] 2
1
Chat & Fun / Ένα αστέρι γεννιέται.
« στις: Αύγουστος 24, 2017, 01:33:11 πμ »
Τα καλοκαίρια ερχόμαστε στο πατρικό μου στο χωριό Λευκόβρυση Κοζάνης για να  περάσουμε κάποιες μέρες ώστε οι παππούδες να δουν το Νικόλα, εμείς να δουμε τους γονείς μου και -το σημαντικότερο- ο Νικόλας να βρει την παρέα του και να χωριατοαλητέψει: πάνω μαχαλάς, κατω μαχαλάς, πλατεία, μπαξέδες, ποδήλατα, μπάλα στο χώμα, σκόνη, γρατζουνιές και πλύσιμο-έκπληξη με το λάστιχο, γιατί ο τυπάκος επιστρέφει πλήρης βρωμιάς, αλλά και αρνήσεως να πλυθεί!

Κάποια απογεύματα που δεν κάθεται φάση με τους φίλους του, για να περάσει η ώρα, γίνομαι κλασικός μπαμπάς: ο Νικόλας αγκαλια και να πιάνει το τιμόνι του αυτοκινήτου σε μια διαδικασία που τη βαφτίσαμε "μάθημα οδήγησης".
Ξέρεις για ποιό πράγμα μιλάω δροσερέ μου αναγνώστη και  φίλε οδηγέ...

Ώσπου κάποια στιγμή εν  μέσω αυτής της διαδικασίας χτυπάει το τηλέφωνο και στην άλλη άκρη νασου ο Ντίμης να προσπαθεί να με χαρίσει δύο ρόλεξ, τρία πατέκια κι εφτά ουμπλό κι εγώ να μην τα θέλω γιατί δεν έχω λουριά να τα βάλω και πού τώρα καιρός για έξοδα να παραγγέλνω καινούρια από το μαυροπούλη που πήρε μπρος και έχει ήδη φτιάξει τα μηνόλουρα κι ετοιμάζεται για τα σκυλόλουρα...

Με ρωτάει ο Ντίμης "τί κάνεις εκεί ρε;" του λέω "έβαλα το Νικόλα να οδηγήσει γιαλαντζί ρε!".
-Και γιατί δεν τονε πας τον πιτσιρή στα καρτ να οδηγήσει ρε, να μάθει φουλ έξτρα οδήγηση και όχι ημίμετρα ρε?
- Τ' ε ί π ε ς   ρ ε   γ ί γ α ν τ α  τ ώ ρ α ? ? ?
Και νασου οργανώνω ταξιδάκι-αστραπή στη Σαλλλλλλόνικα, σόλο μεν, εγώ κι ο Νικόλας (όχι ότι έψαχνα αφορμή να σαβουριάσω κατομπενήντα γύρους...) για να πάμε στο πλανητάριο και στο καρτ.

Ο Ντίμης, με τα αστείρευτα αποθέματα εμπειρίας και σοφίας με συμβούλεψε να πάω το Νικόλα πρώτα στο πλανητάριο και μετά στο καρτ, αλλά εγώ με αστείρευτα αποθέματα Ποντιότητας δεν τον άκουσα...

Και νασου πρώτη μέρα στα καρτ ο Νικολής -και μάλιστα βρεγμένο!!!
Σουμάχερ με την πρώτη ο πιτσιρής, κι αρχίζει να εξοπλίζεται:

Αδιάβροχη φόρμα...


Μπαλακλάβα :Ρ


...κι έτοιμος να βάλει φωτιά στη βρεγμένη άσφαλτο!!!


Πριν καν ξεκινήσει ξεκινά ο κατακλυσμός από υποψήφιους χορηγούς...


Και μετά πήρε φωτιά η βρεγμένη άσφαλτος!!!

Στο τέλος και μόνο που έβλεπες πόσο έλαμπε το μούτρο του σε μια τόσο συννεφιασμένη μέρα ήταν όλα τα λεφτά...


-Ήταν καλά Νικόλα; Σε άρεσε;
-Ο Υ Α Ο Υ   Ρ Ε    Μ Π Α Μ Π Α ! ! !
-Θα πάμε αύριο και στο πλανητάριο;
-Τί να κλάσει το πλανητάριο ρε μπαμπά;;; ΕΔΩ θέλω να ξανάρθουμε!!!

Και να σου την επόμενη μέρα, στο στεγνό πια κι εγώ εξοπλισμένος με τη φωτογραφική μηχανή, ο εκκολαπτόμενος και βελτιωμένος Αϊρτονίκας Σεννιάδης να ετοιμάζεται...


...το αφοσιωμένο pit crew να τακτοποιεί με θρησκευτική ευλάβεια το νέο είδωλο των απανταχού race fans...




...να δηλώνει έτοιμος...


Και να αυτοσυγκεντρώνεται για τη μεγάλη πρόκληση!


Τί έγινε μετά;
Μετά;
Πήραν φωτιά τα χρονόμετρα, η άσφαλτος αγκομαχούσε να κρατηθεί στο έδαφος και να μην εξαϋλωθεί!
Οι paparrazzi  και proffesionalisti cameristi -εγώ- δεμπρολάβαιναν να κεντράρουν!

Τα κλείστρα των φωτογραφικών μηχανών ξεπαρθενιάστηκαν!

Μετά από πολλή και αγωνιώδη προσπάθεια καταφέραμε εμείς οι ρεπόρτερ -εγώ- να γίνουμε ισάξιοι του Hubble: απαθανατίσαμε τη γέννηση ενός αστεριού:










Όπως παρατηρεί το αετίσιο αγωνιστικό σου μάτι φανατικέ της ταχύτητας, το αριστερό πόδι που ελέγχει το πεντάλ του φρένου βρίσκεται σε θέση ανάπαυσης...  :Ρ

Μετά από αρκετά δεκάλεπτα -και δεκάευρα- η πίστα δήλωσε εμφατικά την αδυναμία της να ανταπεξέλθει στις υπερφυσικές δυνάμεις που της ασκούσε ο νεοπαγής αστέρας!
Γι' αυτό και της έδειξε οίκτο (σε αυτήν και στο πορτοφόλι μου...).

Αφού έδωσε τις απαραίτητες και pin-pointed οδηγίες στους μηχανικούς για το μονοθέσιο...



...και συνομίλησε με την υπεύθυνη των δημοσίων σχέσεων...



Αποφάσισε να δώσει σε όλους εσάς τους ανά τον κόσμο θαυμαστές του κάτι για να έχετε να πουλήσετε στο ebay σε λίγο καιρό για να πάρετε κανα ρολόι της προκοπής...



Αυτό που έδωσε σε μένα είναι κάτι που θα έχω για τον εαυτό μου, που μου έχει ομορφύνει τα μάτια και φύτεψε ένα χαμόγελο στο πρόσωπό μου κι ένα τέτοιο ανακάτεμα στα σωθικά μου που ξεπερνάει κάθε συναίσθημα...

Αυτά τα σημάδια και συναισθήματα είναι που σου εύχομαι αγωνιστή στη ζωή και στην ψυχή Αναγνώστη μου... από όπου κι αν προέρχονται... για να τα προκαλείς κι εσύ με ευκολία σε όσους θέλεις να προορίζονται.

2
MyWatch Ιmage - Video Gallery / Όχι μόνο Giannis...
« στις: Ιανουάριος 14, 2017, 11:50:32 μμ »
...αλλά και George!
Κατακαμένε πανερίστα!
Δώσε Ελληνικό χρώμα στη διεθνή μας κοινότητα!
Βάλε μια bomba στην ομάδα!
Ενίσχυσε  τον Πόντιο για το all star photogame του Paneristi:
http://www.network54.com/Forum/353391/message/1484009806/🔴🔴🔴UPDATE+-+Masthead+Contest+Semi-Finalists-+Please+read+and+vote🔴🔴🔴

Είμαι τόσο Πόντιος που τώρα το πήρα χαμπάρι και σε δύο μέρες λήγει η ψηφοφορία!...


3
Chat & Fun / Η τρέλα δεν πάει στα βουνά (και άλλα παραμύθια...)
« στις: Φεβρουάριος 09, 2016, 03:23:24 πμ »
Πέρυσι τέτοιον καιρό είχα μόλις τελειώσει δύο διδακτορικά:
-το πρώτο είχε τίτλο «Μπύρα: μεμονωμένες και συνδυαστικές μέθοδοι κατάποσης»
-το δεύτερο είχε τον συναφή τίτλο: «Αλλαντικά-τυριά: περιπετειώδεις γαστριμαργικοί συνδυασμοί»

Είχα καθιερώσει βραδιές με την καλύτερη παρέα, στο καλύτερο σημείο του νησιού.
Εγώ μαζί μ’εμένα, παρέα με έναν σκληρό δίσκο γεμάτο ταινίες και σειρές και δούλευα παράλληλα αμφότερα τα διδακτορικά μου: μια τάβλα –μεγάλη τάβλα!- γεμάτη στο ένα ημισφαίριο με αλλαντικά και στο άλλο τα ανάλογα σχετικά-αλλά-και-άσχετα τυριά και παραδίπλα τη μπύρα στο ανάλογο ποτήρι.
Μία τουλάχιστον βραδιά την εβδομάδα ήταν αυτή της σκληρής μελέτης!

Ώσπου κάποια στιγμή μόλις είχε μπει η Άνοιξη, αποφοίτησα:
πήρα αμφότερα τα διδακτορικά μου με συντελεστή 118 (σε κιλά). Να μην αναφέρω τους υπόλοιπους συντελεστές σε χοληστερινοτριγλυκεριδιοζάχαρο –είχανε πάει εκεί που η πολυαγαπημένη σύζυγός μου με στέλνει κάθε φορά που παίρνει χαμπάρι ότι αγόρασα ένα λουρί/ρολόι…

Το πράγμα έπρεπε να ελεγχθεί….
Το κορμί μου δε μου άρεσε…
Το πρόσωπο… εντάξει, αυτό είναι αναλλοίωτο στα κιλά, στις αντιξοότητες (μια μέρα χωρίς ρολόι), στο χρόνο, στις κακουχίες (έχει καλό σημάδι η Νανά…), στις διάφορες κοσμικές κι απόκοσμες δυνάμεις: δε μπορεί να αλλάξει το τέλειο!


Εγώ φανταστικέ μου Αναγνώστη είμαι διάσημος –πλανητικά και διαπλανητικά- για κάποια πράγματα: το εκπληκτικό μου πρόσωπο (δεν αλλάζει), το ποθητό μου κορμί (αλλάζει), το κοφτερό μου μυαλό (κόβει…).

Αφού λοιπόν είχε αλλάξει η μία από τις τρεις παραμέτρους που συγκροτούν/συγκρατούν την κοσμική ισορροπία, κάτι έπρεπε να γίνει.
Το πράμα είχε πάρει δραματικές διαστάσεις: μέχρι και τη γιουροβίζιον την κέρδισε γυναίκα με μούσι!

Πριν όμως ξεκινήσει η υπερπροσπάθεια για την αλλαγή του κορμιού να έρθει σε πιο μετρήσιμα μεγέθη –σε κιλά και δείκτες- ένα τελευταίο γλεντάκι, one last hurrah βρε αδερφέ, ήταν απαραίτητο!
Και τίνι καλύτερω τρόπω να αποχαιρετήσεις τα υψηλά κιλών και δεικτών από μια ομοιοπαθητική θεραπεία με ανθρώπους που σε καταλαβαίνουν, σε αγαπούν και εκτιμούν αυτό που πας να κάνεις;
Νάσου, λοιπόν, μια (επι)εκδρομή μέχρι το Σαλόνικα όπου φάγαν οι κοιλιές ψάρια και τα μάτια περίδρομο με τους συνήθεις υπόπτους… dimi… blackbird… xartogiaka…




΄Ετσι, υπέροχα, συμπαθέστατέ μου, πήρα με άριστα τα δύο διδακτορικά για τα οποία τόση ώρα σπαταλώ τον υπερπολύτιμο χρόνο σου περιγράφοντάς τα!
Από την επόμενη μέρα το ψωμί έγινε παξιμαδάκι ολικής… τα αλλαντικά γίνανε φύλλα από λαχανικά… οι σάλτσες γίνανε ωμό ελαιόλαδο… οι τυρόπιτες γίνανε μήλα… τα πιτόγυρα γίνανε γιαουρτάκι… οι μπύρες γίνανε μεταλλικό νερό… τα γλυκά γίνανε ανάμνηση… η απογευματινή σιέστα έγινε μισάωρο (για αρχή) τρέξιμο…
Τρεις φούρνοι, πέντε γυράδικα και οκτώ ζαχαροπλαστεία κλείσανε, οι αλλαντοποιίες το γυρίσανε στις σαλάτες, η Σουρωτή εξαγόρασε όλες τις ζυθοποιίες, ο εκπρόσωπος του Southern Comfort με τιμώρησε με ατιμωτική αποστρατεία κι ο Βεζούβιος στην Κέρκυρα είχε κρεμασμένη μεσίστια τη σημαία της Νάπολι…

Οι ώρες ήταν δύσκολες…


Έπρεπε, όμως, να γίνει!
Έπρεπε να φανώ δυνατός!
Για εμένα, για τη Νανά, για τις αμέτρητες θαυμάστριές μου!
Γιαυτό κι εγώ θαρραλέε μου ξεκίνησα το μεγάλο αγώνα, το δύσκολο αγώνα, έναν αγώνα άνισο με όπλα τα παξιμάδια, τα χόρτα και τις σόδες, αλλά είχα μαζί μου και το υπέρτατο και ανίκητο όπλο: τη θέληση και το χαμόγελό μου!!!
Ποια υπερκόσμια δύναμη μπορεί να ανταγωνιστεί αυτό καταπληκτικέ μου;;;


Φυσικό ήταν λοιπόν να βγω νικητής σε αυτό τον αγώνα!!!

Κι εκεί που ούτε με τη φαντασία μου δε μπορούσα να τρέξω για παραπάνω από δέκα λεπτά, έφτασα να τρέχω καμιά ώρα!
Κι εκεί που ούτε με το 4Χ4 δε μπορούσα να ανέβω μια ανηφοριά, έφτασα να τρέχω στα βουνά!
Κι εκεί που έλεγα ότι ποτέ δε θα ξαναμπεκρουλιάσω… το ξανακάνω!!!!!!
(άσχετα που γίνομαι ζάντα με δυοτρεις μπύρες πια…)

Πήρα τα αθλητικά παπουτσάκια μου, πήρα τα αθλητικά ρουχαλάκια μου κι άρχισα να τρέχω!
Μέχρι και κολάν πήρα για το τρέξιμο!
(δεν θα ξεχάσω το βλέμμα του πωλητή όταν με ρώτησε αν είναι εντάξει το κολάν και του ζήτησα ένα πιο άνετο… κολάν… πράισλες λέμε…)

Έχω έρθει, το λοιπόν, στα ίσα μου από δείκτες και κιλά (μάινους 25), κι ένα πρωινό
μου τη σκάει ένας μπαμπάς στο σχολείο που αφήνουμε τα πιτσιρίκια:
-Τρέχεις ανηφόρα ρε;
-Τρέχω ρε!
-Πόσο ρε;
-Καμιά ντουζίνα χιλιόμετρα ρε!
-Και γιατί δεν τρέχεις στον δεκαεφτάρη τον αγώνα ρε;
-Άσε μας ρε!
-Τρέχα ρε!
-Λες ρε;
-Λέω ρε!
-Πότε είναι ρε;
-Το Φλεβάρη ρε!
-Ρε λες;
-Ρε λέωωωω!!!

Και νασου ο Πόντιος να δηλώνει συμμετοχή στα δεκαεφταχιλιόμετρα εδώωω:
http://www.corfumountaintrail.com/



4
Chat & Fun / Νεκρανάσταση υπολογιστή
« στις: Νοέμβριος 15, 2015, 09:15:37 πμ »
Όπως γνωρίζεις ηλεκτρονικέ μου συνοδοιπόρε στα ρολόγια και την καθημερινότητα, ένα σημαντικό -αν όχι το σημαντικότερο- εργαλείο για την επαφή μας είναι ο υπολογιστής!
Καλό το κινητό με το γουάιφάι, καλό και το τάμπλετ, αλλά χωρίς την οπτική και υπολογιστική άνεση που σου παρέχει ο υπολογιστής... μισοδουλιές, μισόλογα και μισοαπολαύσεις...
Και άντε, το πρωί στο γραφείο, μια ματιά τη ρίχνεις στα κλεφτά, την υπόλοιπη ημέρα μια ματιά τη ρίχνεις στα κλεφτά.
Τί μπορεί όμως να συγκριθεί με την απόλαυση της στιγμής όπου, μετά από μια κοπιαστική ημέρα, έχει/ουν κοιμηθεί το/τα raison d'etre (παιδιά ή κάθε λογής έμβια όντα που βρίσκονται υπό την προστασία-φροντίδα σου) και ο raison d'aller fou (σύζυγος) και αράζεις με ένα αφέψημα δίπλα σου και το πλέον λατρεμένο αντικείμενο στην αγκαλιά σου (λάπτοπ) και συναναστρέφεσαι με τους συνασθενείς σου; Τίποτα!
Και τι μπορεί να συγκριθεί με το αίσθημα της απώλειας όταν δεν έχεις πια αυτή τη δυνατότητα; Όταν δε μπορείς να απολαύσεις την κουβέντα, τις φωτογραφίες και τα συναισθήματα (ζήλιας, παραδέξου το...) όταν κάποιος ρολογοπαλαβιάρης μοστράρει τη ρολογάρα του κι εσύ το βλέπεις σε μια τοσηδά οθονίτσα...
Μισοδουλιές, μισόλογα και μισοαπολαύσεις...

Έτσι κι εγώ, συγκινημένε με τον πόνο μου αναγνώστη, τις τελευταίες  μέρες νιώθω ατελής: η ηλεκτρονική μου προέκταση (λάπτοπ) δείχνει να έχει παραδώσει το πνεύμα και προσπαθώ απεγνωσμένα, μέσα στον τρόμο της απώλειας, χωρίς μπουκιά, χωρίς γουλιά, χωρίς ανάσα και χαμόγελο να βρω την αιτία μπας και καταφέρω να βρω τη λύση!
Κι όμως... σκότος και έρεβος έχει καλύψει την οθόνη και τις λειτουργίες του πολυαγαπημένου μου μηχανήματος!...

Έχοντας ανοίξει τον υπολογιστή πριν μερικές ημέρες, δεν τον χρησιμοποίησα για περίπου μισή ώρα και αυτός έπεσε σε κατάσταση αναστολής λειτουργίας (όπου απλά αναβόσβηνε το λαμπάκι του).
Μόλις λοιπόν κοιμήθηκε η υπόλοιπη φαμίλια πάω κι εγώ με τη γλυκιά προσμονή της ρολογοφθαλμολαγνείας να ολοκληρώσω την ημέρα μου εν ηρεμία και αγαλλίαση: του κάκου (όχι του διαιτητή ρε συ...) όμως!
Όσο και να πατούσα το κουμπί αυτό μόνο αναβόσβηνε. Καμία άλλη αντίδραση από τον υπολογιστή, κανένα εξάρτημά του δεν ανέπνεε...
Έβαλα-έβγαλα φορτιστή, μπαταρία, πατούσα ξανά και ξανά το κουμπί και τίποτα...
Δείχνει να παίρνει ρεύμα, δείχνει να φορτίζει την μπαταρία, αλλά ότι και να κάνω τίποτα...

Απευθύνω γονυπετής και δακρύβρεχτος έκκληση και παράκληση θερμότατη: εάν γνωρίζεις κάποιον τρόπο ώστε να επανέλθει το χαμόγελο στα χείλη και η ηρεμία στην καρδιά και την ψυχή μου, χωρίς να χρειαστεί να καταφύγω στην υπέρτατη θυσία (ρολογολουροπώληση) για την προμήθεια νέας ηλεκτρονικής προέκτασης (λαπτόπεος και όχι λαπτόπεους, μην τα μπερδεύουμε...) κοινώνησέ μου τη γνώση σου!
Η ευτυχία μου εναπόκειται στο πληκτρολόγιό σου...

5
MyWatch Ιmage - Video Gallery / Πνιγμένος στο ΜαυροΚόλπο!
« στις: Ιούλιος 21, 2014, 08:40:12 μμ »
Όπως γνωρίζεις διαρκή, καθημερινέ μου Φίλε έχω κι εγώ το χαρακτηριστικό να θέλω ένα σκασμό ρολόγια, να με αρέσουν πάρα πολλά ρολόγια!
Εάν είχα την οικονομική δυνατότητα να ικανοποιήσω την ωρολογιακή μου λαιμαργία θα χρειαζόμουν άλλο ένα σπίτι για να χωρέσουν τα ρολόγια μου κι άλλη μια αποθήκη -μεγάλη αποθήκη!- για να χωρέσουν τα λουριά τους.
Είναι τόσα πολλά τα ρολόγια που μου κάνουν κλικ...
Είναι, όμως, και κάποια ρολόγια που με κάνουν κλικ, κλακ, τσαφ, τσακ, τσουκ, μπαμ, μπουμ, ωιμέ, αλίαλίκαιτρισαλί καιδενξερωγωτί!...
Δόξα τω Θεώ με το, πενιχρό εως ανύπαρκτο, εισόδημά μου κατάφερα να έχω στην κατοχή μου κάποια από αυτά!
Σαφέστατα με την οικονομική καθοδήγηση (ελεγκάνς τίτλος μιας και κάθεται δίπλα μου αυτή τη στιγμή, παντόφλα είναι η ακριβής λέξη ...) του γλυκυτάτου, τρυφεροτάτου και πάνω απ'όλα στωικού ετέρου ημίσεως (σημ. του γράφοντος: είπαμε δίπλα μου κάθεται...)

η μικρή μου συλλογή απαρτίζεται από ρολόγια που εάν τα έπιανε το μάτι μου θα έπρεπε να είχα προσλάβει τρεις ξεματιάστρες με πλήρη απασχόληση!

Το Fortis τον πιλότο...


Το Fortis τον αστροναύτη...


Το πανέρι το πεντάρι...


Το Ένεμπι...


Όλα αυτά είναι τα top ρολόγια που ήθελα και μπορώ να έχω στην κατοχή μου και δηλώνω τριστετρακισπεντακισαπειροευτυχισμένος τόσο που τα έχω στην κατοχή μου, όσο και που έχω και τα ρουχαλάκια τους για να τα ντύνω και να τα στολίζω!
(Σε παρακαλώ μη βάλεις στο νου σου καμιά τρυφερή εικόνα, μην προσπαθήσεις να φανταστείς ένα παιδάκι που κάθεται στο τραπεζάκι και παίζει με τα παιχνιδάκια του, αυτή η φάτσα...

δεν είναι για τέτοια!
Φαντάσου κάτι πιο hardcore: μπύρες -πανάθεμά σας με τις τραπίστ, τις λάγκερ, τις βάις, τις βγάις και το κακό συναπάντημα! Διακόσια κιλά βόδι ξανάγινα!- ή Southern Comfort me ligo stimmeno portokali, προγκρέσιβ χάουζ ή indie rock στα ακουστικά και αλλαγές λουριών μέχρι να πάθει κράμπες το εργαλείο για τις μπαρέτες! )

Εδώ και παραπάνω από έναν χρόνο λοιπόν ήταν διακαής, σπινθηροβόλος κι εκρηκτικός ποθοέρωτας το Tudor το μπλακ μπέη!
Μετά από ανατακατατάξεις, αναταράξεις και διάφορες λελογισμένες και αλόγιστες πράξεις να'σου που βρέθηκε το -κυριοχρωματικά, ελέω η στεφάνη- κερασάκι στην ωρολογιακή μου τούρτα!
Εδώ κι ένα μήνα περίπου είμαι σε μια ωρολογιακή νιρβάνα, βαλχάλα, ζεν κι εγώ δεν ξέρω τί άλλο, κοιτάω εντελώς αδιάφορα το watchrecon, δεν κάνω κανένα άλλο σχέδιο και υπολογισμό για το πως θα καβατζώσω το επόμενο ρολογάκι, έχω αρχίσει και κοιτάω και άλλα σημεία του σώματος των γυναικών εκτός από τον καρπό, έχω πάψει να κάνω τη σκέψη "τσου ρε λάκη που έχεις καλύτερο ρολόι από εμένα" όταν βλέπω τους καρπούς των ανδρών και ζω το όνειρό μου: τα ρολόγια που ήθελα με τα λουριά που ήθελα!
Υπήρχε μόνο ένα κενό το οποίο καλύφθηκε -με έναν περιπετειώδη τρόπο μιας και χρειάστηκε να γίνουν δύο παραγγελίες για τα ίδια λουριά από το gnomonwatches, διότι χάθηκε η πρώτη αποστολή. Εξ ου και η καθυστερημένη παρουσιάση των συναισθημάτων μου (για το ρολόι τι να παρουσιάσω Υπομονετικέ μου Αναγνώστη που δε γνωρίζεις ήδη; ) .

Το ρολόι το ξέρεις, την ποιότητά την ξέρεις, την ομορφιά του την ξέρεις, την τιμή του την ξέρεις... για να κάνω κι εγώ ένα σχόλιο, θα παραθέσω δύο λέξεις και τρία θαυμαστικά: Η ευκαιρία!!!

Πίσω λοιπόν στα ενδυματολογικά για να δουν οι κάτοχοι του ρολογιού με τι μπορούν να το ντύσουν και να δουν οι μη κάτοχοι του ρολογιού και να ζηλέψουν :Ρ
Μπορεί να μην του φαίνεται, αλλά το ρολόι σηκώνει πολύ λουρί. Από τα κλασικά ρολεξοστυλοδερμάτινα λουριά...






και τους "τυπικούς" ιμάντες...








μέχρι κάποιες τολμηρότερες Νατοϊκές επιδρομές...










Και εννοείται ότι δέχεται και το βινταζοβανιλωτό καουτσουκένιο λουρί...


...και, αυτό που τονίζω σε όποιον αντέχει να μου μιλάει, πιστεύω ότι το ρολόι αυτό είναι φταγμένο για δερμάτινα Natos διαφόρων αποχρώσεων!

Μέχρι στιγμής έχω μόνο το επετειακό της συνάντησης των ρεμπεσκέδων στο νησί (ααααααααααααααααααααααχχχχχχχχχχχχχ!!!!!!!), αλλά σιγά σιγά ελπίζω να κάνω μια καλούτσικη συλλογή από δερματονατόλουρα.

Πιστεύω λοιπόν, Ανθεκτικέ, Μαραθονωδρόμε Αναγνώστη μου, ότι το ρολόι αυτό μπορεί να καλύψει όλη τη γκάμα των "δραστηριοτήτων" αυτού που το φοράει: μπορεί να φορεθεί με το κοστουμάκι, με το sneakerάκι, με το πασουμάκι, με το μποτάκι, με το μπλουζάκι, με το τζινάκι, με το βερμουδάκι!
Και ροκ και όπερα και κλαμπ και μπουάτ και αστέρια μισλέν και χασαποταβέρνα!

Σου εύχομαι κι Εσένα κι εμένα ζεν και βαλχάλα και νιρβάνα ή, για να το πω σε απλά -και πλήρη- Ελληνικά... χαμόγελο και ηρεμία: να έχουμε σε αυτές τις σχεδόν εσχατολογικές ημέρες κάτι που μας ηρεμεί και μας κάνει να χαμογελάμε, άσχετα με το τι θα είναι.

Άμα έχεις αυτό τον μούργο να σου κάνει τις αλλαγές στα λουριά...


και αυτή τη φάτσα στο γείτονα να σου κάνει νάζια...


είναι να μην είσαι ήρεμος και χαμογελαστός;;;

Αφού δύσκολα πια χορταίνουμε το στομάχι, το κορμί και τα χρέη μας, ας χορτάσουμε την ψυχή μας...

Σε ευχαριστώ πολύ για τον πολύ χρόνο σου να φτάσεις μέχρι το ευχαριστώ μου!

Φιλικά
Ευχαριστημένος







6
MyWatch Ιmage - Video Gallery / Τιτάνιος μικρός...
« στις: Φεβρουάριος 08, 2014, 10:08:30 μμ »
Όλοι εμείς οι παλαβιάρηδες που συχνάζουμε εδώ μέσα έχουμε αυτό το πάθος για να ασχολούμαστε-ξεπαραδιαζόμαστε-ξεχαρμανιάζουμε-ξεπαραδιαζόμαστε-ξοδεύουμε-ξεπαραδιαζόμαστε-διατηρούμε την ψυχική μας ισορροπία-ξεπαραδιαζόμαστε-περνάμε την ώρα μας-ξεπαραδιαζόμαστε!
Και στο τέλος να έχουμε ξαπαριαδιαστεί –ξεπαραδιαζόμαστε…
Ευτυχώς για εμένα –που ανήκω στη συνομοταξία batirus, afragus maxima- το καλό με τα ρολόγια είναι η, σε πολλές περιπτώσεις, αναχρηματοδότηση: πουλάς κάτι και παίρνεις κάτι άλλο –εκτός βέβαια αν σε προλάβει η σύγχρονη Ελληνική πραγματικότητα

Έτσι κι εγώ λοιπόν είπα να αποφασίσω ποιο ρολόι μου αρέσει και με ποιόν τρόπο θα μπορούσα να το προμηθευτώ


Μετά από πολλή αναζήτηση, σκέψη και υπολογισμούς κατέληξα στο συμπέρασμα ότι ένα από τα ρολόγια που μου αρέσουν και μπορώ να προμηθευτώ είναι το Tudor Black Bay

κάνοντας μια μεγάλη στροφή προς τα μικρά, για τα δεδομένα μου, μεγέθη.

Κάνω λοιπόν τους υπολογισμούς μου, αποφασίζω –μετά τεραστίας μου λύπης- ποια ρολόγια θα θυσιαστούν και θέτω το μεγάλο στόχο


Έλα που όμως η πραγματικότητα με πρόλαβε και οι λογαριασμοπετρελαιοτεληκυκλοφοριακοχαρατσοεξετάσεις μου τροποποίησαν το Back Bay σε Black dream!... και την τσέπη σε Black chalia!


Αναπροσαρμογή στόχων λοιπόν σε κάτι πιο ευέλικτο οικονομικά και εντός προϋπολογισμού, ο οποίος είχε πλέον κοπεί σχεδόν στο μισό.

Κοιτούσα από δω, κοιτούσα από κει έψαχνα από δω, έψαχνα από κει, ρωτούσα από δω, ρωτούσα από κει… τίποτα που να με συγκινεί, να με ενθουσιάζει και να με κρατήσει οικονομικά υγιή…
Ώσπου είδα φως στο τούνελ της αναζήτησης!
Είδα το φως το αληθινό!
Είδα το φως του ήλιου, είδα το σκοτάδι να φεύγει από τα μάτια μου, είδα ξαφνικά την ελπίδα να ορθώνει το ανάστημά της, είδα αγγέλους να καθαρίζουν τα μαύρα σύννεφα, είδα τα μαύρα δάκρυα της θλίψης που δε βρίσκω ρολόι να πάρω να στερεύουν, είδα… είδα… είδα… τον Σωτήρα μου!!!!
Είδα έναν Κονάκη!!!


Είδα τον Κονάκη!!!


Είδα ΤΟΝ Κονάκη!!!


Είδα τον Κονάκη…


Άπλωσε το ένα του χέρι κει με έσυρε έξω από το σκοτάδι, μου εξάλειψε τον πόνο, μου εξαφάνισε την αγωνία, μου έδωσε πνοή ξανα!!!

Με το άλλο του χέρι μου προσέφερε χαμόγελο, χαρά, ευτυχία, κίνητρο για ένα νέο κεφάλαιο και νέες ωρολογιακές περιπέτειες!
Μου προσέφερε ΡΟΛΟΪ!!!
Και τι ρολόι: ανάλαφρο –τιτάνιο- πανέμορφο –χρονογράφος- δυνατό –τόσο χρονώ και ούτε τσικ!
Και… τρίτιο: το μόνο σκατουλί χρώμα που χαιρόμαστε να βλέπουμε!

Να λοιπόν που ουδέν κακόν αμιγές καλού: μπορεί να μην κατάφερα να αγοράσω αυτό που είχα θέσει εξαρχής σαν στόχο, αλλά πήρα ένα εξίσου καταπληκτικό ρολόι!


Ευτυχής κάτοχος της πρώτης μου Lemania, του Sinn 157, δηλώνω εντυπωσιασμένος από το πόσο μικρό για τα δεδομένα μου είναι το ρολόι και εντυπωσιασμένος με την επιμονή των ματιών μου να μη φύγουν από πάνω του!
Σε σχέση με τις άλλες γκουμούτσες που έχω, αυτό δείχνει το πιο elegance απ’όλα –μια αξιοσέβαστη εναλλακτική!
Μου αρέσει!
Μου αρέσει πολύ αυτό το ρολόι…

Όπως καταλαβαίνεις συγκλονισμένε μαζί μου Αναγνώστη, η πρώτη κίνηση που έκανα μόλις πήρα στα χέρια μου το ρολόι ήταν να… το κοιτάω, μετά να το κοιτάω και μετά να το… κοιτάω: μικρό και σαγηνευτικό όπως ήταν με ανάγκασε να σταματήσω στο πλάι του δρόμου αλλιώς αντί για το Sinn θα κοιτούσα τα ραδίκια ανάποδα!

Μετά ποιο φαντάζεσαι ότι ήταν αυτό που έκανα;;;; εεεε;;;;
Μπράβο!!!
Καλά το κατάλαβες: του άλλαξα τα λουριά λέμε!!!

Παρ’ότι δεν είμαι μπρασελεδάκιας, το δικό του μου άρεσε…


Από κει και πέρα, το βρήκα ενδιαφέρον και με καουτσούκ



…αλλά και με το –ντεμέκ- κεβλαρωτό!


Σίγουρα θα είναι θαυμάσιο και με δερμάτινο, αλλά και με ένα bund λουρί, τα οποία είναι καθ’οδόν!

Αυτό που στα δικά μου μάτια το κάνει εξαίσιο, αλλά και στυλάτο είναι οι ιμάντες, που μπόλικοι από δαύτους είναι επίσης καθ’οδόν!

Δες λοιπόν τις φωτογραφίες που τράβηξα σήμερα στην αγαπημένη μου μουχλιασμένη γωνιά (όχι τίποτε άλλο, αλλά σίγουρα θα βαρέθηκες και να διαβάζεις…) :









Τελικό συμπέρασμα;
Είμαι πολύ ευχαριστημένος από αυτή την αγορά μου!
Είναι μια μεγάλη στροφή τόσο στην αρχιτεκτονική (σχήμα κάσας), τη μηχανική (Lemania, θα μπορούσα να έχω νωρίτερα), όσο και το μέγεθος (δε βλέπω να με ενοχλεί πια…) .

Και είναι επίσης ένα μεγάλο μάθημα για μένα για ένα χαρακτηριστικό –το σημαντικότερο!- που δεν πολυέχω: την υπομονή…

Αφού έφτασες μέχρι εδώ Φανταστικέ μου ΡολογοφιλοΑναγνώστη σημαίνει ότι ή τα γράφω καλά ή χάρηκες μαζί μου ή απλά πέρασες την ώρα σου!

Σε κάθε περίπτωση σ’ευχαριστώ για τον πολυτιμότατο χρόνο σου!

Πάω τώρα να πιω στην Υγειά σου!




7
MyWatch Ιmage - Video Gallery / Γιαλαντζί!
« στις: Ιανουάριος 20, 2014, 08:06:27 μμ »
Όπως ίσως αντιλήφθηκες ανίατέ μου ρολογοπυροβολημένε, είχα βάλει στο μάτι για Χριστουγεννιάτικο δώρο στον εαυτό μου το Tudor Black Bay!
Αι οικονομικάι συνθήκαι όμως δε με βοήθησαν να ανταποκριθώ στο λάγνο κάλεσμα της μπορντώ στεφάνης και τελικά έμεινα να περνάω έξω από τη βιτρίνα του καταστήματος και να παρατηρώ λάγνα τη μπορντώ στεφάνη, παρέα μ'εκείνο το μαύρο συννεφάκι που έβρεχε μόνο πάνω από την κεφάλα μου...

Τελικά, χαλάλι τα λεφτά που έφυγαν προς άλλη κατεύθυνση -ιατρική- καθ'όσον το τέλος ήταν εξαιρετικό, οπότε... το λάγνο κάλεσμα της μπορντώ στεφάνης θα εισακουστεί λίγο αργότερα!

Αφού λοιπόν δεν υπήρχε σάλιο για ρολογάκι, σκεφτόμουν να πάρω κανέναν ιμάντα για το ξεκάρφωμα: ούτε αυτό έκανα μιας και ξενέρωσα ωρολογιακά και για το λόγο αυτό ότι λεφτά είχα τα έκανα μπύρες -και τα 10 Ευρώ...

Ξάφνου, η ιδιαιτέρως ευαίσθητη Ποντιακή μου μύτη οσφρίζεται μπρούτζο!!!
"Αδερφάκι μου" λέω "εδώ είσαι!"
Την εμπειρία από την εταιρεία την είχα, ήξερα ότι το ρολόι που θα παραλάβω θα είναι εξαιρετικό, η υπηρεσίες της Sara είναι από τις καλύτερες που έχω συναντήσει και τα λεφτά... νταξ' μωρέ: λίγο η φασίνα που έταξα στη Νανά ότι θα κάνω εγώ για ένα μήνα, λίγο το φαγητό που έταξα στη Νανά ότι θα μαγειρεύω εγώ για ένα μήνα, λίγο η τύχη (κατάφερα να καταλάβω ότι πήγε κομμωτήριο και άλλαξε το μαλλί και της είπα ότι είναι πάρα πολύ όμορφη...), κατάφερα να τα μαζέψω!

Οπότε τρισυπόστατε (ρολόι, λουρί, αξεσουάρ) ρολογοκαρντάση μου τα τρία κλικ έγιναν εν ριπή φωτός!

Σήμερα το μεσημεράκι λοιπόν παρέλαβα το δεματάκι!
Ακόμα προσπαθώ να μαζέψω το σαγόνι μου από το πάτωμα!
Η σχέση value for money αυτών των ρολογιών είναι τόσο ισχυρή που αντιστέκεται στο ρούφηγμα μαύρης τρύπας!
Δεν ξέρω πως αλλιώς να το πω, απλά στεναχωριέμαι που δε μπορώ να απεικονίσω την ποιότητα του ρολογιού με τις φωτογραφίες μου!
Α! Ναι! Μια που είπα και φωτογραφίες, αρκετά με τη φλυαρία, για ρίξε μια ματιά στο τί συνιστά το χαμόγελό μου!

Εννοείται ότι τα συνοδευτικά (θήκη με λουριά, εργαλεία)ήταν μαζί μου, όπως και το πρωτότυπο μοντέλο για περαιτέρω συγκρίσεις...


Όνομα και πράμα...


Ούτε μάρα, ούτε κακό συναπάντημα! Γάτα η Σάρα...


Το κουτί που περιέχει το κουτί του ρολογιού...




Το κουτί που περιέχει το ρολόι και περιέχοταν στο παραπάνω κουτί...


Ανοίγω τον κύλινδρο (προσοχή στη λεπτομέρεια: έχει και φλάντζα ρε ο γίγαντας!!! )...


...και αποκαλύπτεται το περιεχόμενο τακτοποιημένο εντός του αφρώδους υλικού...


Πληρέστατο το πακέτο, μέχρι και έξτρα μπαρέτες έχει -πρόνοια για τους παράφρονες λουρολάγνους...


Το Zulu είναι από τα μαλακότερα που έχω περιεργαστεί, το δερμάτινο λουράκι είναι έτσι κι έτσι, το ντεμεκιζοφράν τα σπάει: εξαιρετικά μαλακό και χνούδι ούτε για πλάκα!
Δύο μπρασομπούκλες με το λογότυπο της εταιρείας... μάλιστα!
Και μην ξεχνάς και το εξαιρετικό κατσαβιδάκι για αλλαγές λουριών.


Πλήρες πακέτο για τόσα λίγα λεφτά: σχόλιο ουδέν!

Ποιοτικότατο, πληρέστατο, στιβαρότατο (η στεφάνη περιστρέφεται με 120 κλικ, η κορώνα βιδώνει-ξεβιδώνει με σταθερότητα, το ζαφείρι είναι μέγκλα...), τί άλλο να ζητήσει κανείς;
Μα, μία σύγκριση με το αυθεντικό!
Και αφού δεν είσαι μαζί μου Φίλε μου για να συκγρίνουμε -ακτός από τα ρολόγια και -τις χοληστερίνες μας, θα πρέπει να αρκεστείς στις φωτογραφικές ικανότητες του Gallaxy S3, συνοδεία της ανικανότητάς μου να ρυθμίσω σωστά την κάμερα (εγώ ισχυρίζομαι ότι είμαι οπαδός της point and shoot τεχνικής για να καλύψω την ασχετοσύνη μου...).

Η μόνη διαφορά στα μεγέθη είναι στο ύψος κι αυτό λόγω της μορφής περιστροφής της κορώνας: στο Maranez η κορώνα περιστρέφεται συμβατικά, ενώ στο Ennebi περιστρέφεται πιέζοντάς την προς τα κάτω (α λα Aquagraph -bump!!! ).

Για δες...








...24άρια λουριά για αμφότερα τα ρολόγια, πιο μυώδεις οι βραχίονες του Ennebi...


...και μια φωτό του κώλου...


Ευτυχώς η λουροφαντασία μου είναι έμπιστη κι έτσι δεν έπεσα έξω: το Maranez ταιριάζει εξαιρετικά με τα λουριά μου, οπότε θα περνάμε καλά με τις αλλαξολουριές! Εννοείται ότι τώρα που είναι γυαλιστερή η κάσα τα ανοιχτόχρωμα λουριά δεν είναι και η καλύτερή του, αλλά μόλις σκουρύνει (ο χρόνος; τα αυγά; καμιά άλλη πατέντα; θα δείξει...) όλα θα είναι εξαιρετικά!

Ιδού του λόγου μου το αληθές -τουλάχιστον στα μάτια μου...






















Συμπερασματικά, και αφού σε ζάλισα αρκούντως ανθεκτικέ μου Αναγνώστη, θα έλεγα... "γιούπιιιιιιιιι".
Με ελάχιστο κόστος πήρα ένα ρολόι που είναι πανέμορφο (τί θα ήταν: βασίζεται στο αγαπημένο μου), ποιοτικότατο και είναι η χαρά του λουριού!



Δε χρειάζονται μεγάλα κεφάλαια για να ευτυχήσεις, αρκεί να είσαι ευτυχισμένος με αυτά που έχεις πετύχει!
Αυτό μπορώ για τώρα και χαίρομαι πάρα πολύ που μου αρέσει αυτό που μπορώ...

Σε ευχαριστώ για τον πολύτιμό σου χρόνο φανταστικέ μου ρολογά...




8
MyWatch Ιmage - Video Gallery / Η ζωή είναι ωραία με το Ennebi παρέα...
« στις: Οκτώβριος 19, 2013, 01:56:19 μμ »
Μιας και ακόμη δεν επέστρεψε από την τσάρκα ο Νικόλας ο τζαναμπέτης κι ως εκ τούτου έχω λίγο χρόνο, βρήκα ευκαιρία να παραθέσω άλλον ένα λόγο που λατρεύω το Ennebi!
Γίνονται όλα πολύ εύκολα!

Στις οδηγίες του κατασκευαστή αναφέρεται ότι πρέπει η στεφάνη, ανάλογα με τη χρήση, να βγαίνει τουλάχιστο δύο φορές το χρόνο για γενικότερο καθαρισμό.
Για το λόγο αυτό παρέχονται και τα κατάλληλα εργαλεία με την αγορά του ρολογιού.

Βλέπεις λοιπόν το ρολογάκι σε αυτή την κατάσταση...


...παίρνεις το κατσαβιδάκι του...


...και βγάζεις το λουράκι του...


...τοποθετείς την κατάλληλη μύτη στο allenοεργαλείο (στην προκειμένη τη σκουρόχρωμη, η άλλη είναι για τις βίδες από τη μπούκλα)...


...ξεβιδώνεις τις τρεις βιδούλες (χα, εννοείται ότι έχω και δεύτερο σετ από δαύτες) ...


...κι έτσι είναι έτοιμο το ρολόι για καθαρισμό!

Αφού όμως στην προκειμένη το ρολογάκι είναι καθαρό και απλά κάνω μια αλλαξοστεφανιά, τοποθετώ το μεταλλικό έλασμα, το οποίο χρησιμεύει για να ανασηκώνει-ασφαλίζει τη στεφάνη


(θυμίζω εδώ ότι το συγκεκριμένο ρολόι έχει κατασκευαστεί σύμφωνα με τις οδηγίες του Ιταλικού ναυτικού για να χρησιμοποιείται κατά κανόνα για "καταδύσεις" τύπου snorkelling, για το λόγο αυτό η στεφάνη έχει μόνο ένα σημάδι και περιστρέφεται σε 24 κλικ: είναι χρονογράφος μισάωρου)

Μετά κοτσάρω και την τιτάνια στεφάνη...


...βιδώνω τις τρεις μικρές βιδούλες...


...και βιδώνω και τις μπαρετούλες!


Χρόνος: ούτε 5 λεπτά.
Αλλαξολοστεφανιές: άπειρες.
Αλλαξολουριές: άπειρες.
Ευχαρίστηση: ανεκτίμητη!


9
MyWatch Ιmage - Video Gallery / Δροσερές στιγμές...
« στις: Αύγουστος 01, 2013, 07:29:10 πμ »
Ζέστη... (ευτυχώς υπάρχει το ερκοντίσιο!)
Δουλειά... (ευτυχώς υπάρχει το ερκοντίσιο!)
Άγχος για το τί θα γίνει αύριο-μεθαύριο... (υπάρχει Θεός;;;)

Ευτυχώς υπάρχουν και μερικοί άνθρωποι που η παρουσία τους, με οποιαδήποτε μορφή, βοηθάνε να σηκωθεί μια προστατευτική ασπίδα από ότι δυσάρεστο!

Ένας από δαύτους είναι και ο Μεγάλος Seiko-Breitling-Anonimo Sensei, Θοδωρής-Eisenberg!
Λίγος χρόνος μαζί του και όλα καλά...
Πώς είναι δυνατό να μη σκατζάρω ένα διωράκι από το γραφείο προκειμένου να τον πετύχω;

Αφ'ότου κανονίστηκε το ραντεβού μας είπα να πάρω και κανα-δυο πραματάκια να κάνουμε αλλαξολουρορολογοφωτογραφήσεις όση ώρα θα τα λέμε -ότι μου έμεινε σχεδόν, δηλαδή μετά το πέρασμα του ΒεζουβιοΓρεβενιώτικου τυφώνα που άφησε πίσω του μια Bomba (aka PAM87):

Πανεροπραμάτεια...


Fortisπραμάτεια...


Aquagraphοπραμάτεια...


...και όλη μαζί η πραμάτεια, μαζί με τη θήκη για τα εργαλεία...


...η οποία τακτοποιήθηκε άνετα σε αυτό το μπλε βαλιτσάκι ταξιδίου...


...το οποίο στην ούγια έγραφε...


Έτοιμος!


Μόλις βρεθήκαμε με το Θοδωρή και αφού υπέβαλα τα σέβη μου...


κατευθυνθήκαμε προς τη μαρίνα στα Γουβιά
http://www.corfumarina.com/?gallery=photo-gallery
προκειμένου να τα πούμε με την ησυχία μας.

Εκεί είχε κοτεράδες, ξενοδοχειάδες, μοντελάδες, αυτοκινητάδες, αλλά το τοποίο το ομόρφυναν οι ρολογάδες...


Τα πόσιμα ήρθαν -κρίμα που δε μπορέσαμε να το κανονίσουμε και για βρώσιμα...- η κουβέντα ξεκίνησε και οι φωτογραφίες έδιναν κι έπαιρναν!

Το αγαπημένο μου Breitling...


...και σε ομαδικές περιπτύξεις...








Θα μπορούσα να κουβεντιάζω, να φωτογραφίζω, να αλλάζω λουριά και να δοκιμάζω συνδυασμούς σε ρολόγια παρέα με το Θοδωρή για μέρες και μέρες!
Αλλά δυστυχώς είχε μόνο μερικές ώρες στη διάθεσή του, οπότε απορροφήθηκα με την κουβέντα...




Δυστυχώς όταν περνάς υπέροχα ο χρόνος περνά ακόμη γρηγορότερα, οπότε... έπρεπε να επανέλθω στην καυτή, αγωνιώδη καθημερινότητα!

Ευτυχώς είχα μαζί μου μια εξαιρετικά δροσερή ανάμνηση για να συνεχίσω!

Θοδωρή χάρηκα που σε είδα Φίλε...

10
MyWatch Ιmage - Video Gallery / Πρώτα κιτρινάκι και μετά μαυράκι...
« στις: Μάρτιος 26, 2013, 05:23:52 μμ »
Μπορεί να μην είμαι φάσιον βίκτιμ γενικότερα, αλλά στα ρολόγια την πάτησα!
Από τότε που είδα να περπατάνε κάτι φωτογραφίες από κάτι Anonimo (είδικά το Dino Zei που το είδα κι από κοντά) κάτι Kazimon και κάτι ρολόγια από διάφορες εταιρίες -μικρές και μεγάλες- φτιαγμένα από ένα τόσο "ζωντανό" κράμα, ομολογώ ότι μου άρεσαν!
Ήθελα να πάρω ένα τέτοιο ρολόι (Θεού θέλοντος, καιρού επιτρέποντος, οβολού υπάρχοντος, παντόφλας μη πίπτουσας).

Είχα βάλει στο μάτι το Aquadive του Μαυροπούλη, του το ζήτησα να μου το στείλει -ντεμέκ- να το ρίξω μια ματιά να δω πως μου κάθεται και το αποτέλεσμα δικαίωσε τις προσδοκίες μου:



Έπρεπε να έχω ένα τέτοιο ρολόι!!!

Από τη στιγμή, όμως, που δεν είχα χρήματα να διαθέσω για να αγοράσω το ρολόι και κακία μέσα μου για να κλέψω του Μαυροπούλη, καθόμουν (και καθόμουν...) και περίμενα μήπως μου χαρίσει κανείς είτε ένα τέτοιο ρολόι, είτε καμιά χιλιάδα Ευρώπουλα για να αγοράσω ένα μεταχειρισμένο!

Έλα όμως, που κάποια στιγμή έπεσε το μάτι μου στα ρολόγια Maranez!...
Το κοιτάω, το ξανακοιτάω... 44άρι σχεδόν είναι, 24άρια λουριά παίρνει, 300 δολάρια κάνει, όμορφο δείχνει... ψήθηκα!
Από δω το είχα, από κει το είχα, έσκασα, ξαναέσκασα (έσκασα και τη γυναίκα μου στα παρακαλητά να μου δανείσει κανένα ψιλό για να συμπληρώσω...), να'σου και σκάει μύτη σήμερα, μια βδομάδα από την παραγγελία του, το brassεδάκι (ούτε και ξέρω τις διαφορές με το bronze, ούτε και με πολυενδιαφέρουν) με τη μαύρη California πλάκα κι έπαθα πλάκα!!!

Για ρολόι που κοστίζει 300 δολάρια με τα μεταφορικά το τεμάχιο Αγαπημένε μου Αναγνώστη είναι από άλλο πλανήτη!

Ρίξε μια ματιά στις φωτογραφίες από το άνοιγμα της συσκευασίας (Ελληνιστί unboxing) και επανέρχομαι...

Κουτί (δεν περιλαμβάνεται στις φωτό), χάρτινο περιτύλιγμα, φυσαλιδωτό πλαστικό και μια θήκη πριν να δω τη θήκη...







...η οποία θήκη είναι ένα στυλάτο roll case με τα αντίστοιχα διαμερίσματα για ρολόι, λουριά, κατσαβιδάκι και κάρτα εγγύησης...









Λεπτομέρεια: και οι τρεις μπούκλες έχουν χαραγμένο το λογότυπο, όπως και στην πίσω πλευρά του -μέτριας ποιότητας και αφής σαν suede- δερμάτινου λουριού!



Ιδού και το ρολόι...







...και ρίχτου και μια ματιά σε σχέση με Πανέρι εκ Φλωρεντίας ορμώμενο...











Και πώς είναι δυνατό να μην του ρίξω κανένα ρουχαλάκι επάνω του;
Επειδή ακόμη είναι χρυσαφής ο τύπος, του ταιριάζουν τα σκουρόχρωμα ρουχαλάκια (όχι ότι και με κάτι ανοιχτόχρωμο είναι κακό, απλά δεν έχω συνηθίσει ανοιχτόχρωμη κάσα με ανοιχτόχρωμο λουρί και αισθάνομαι λίγο κάπως...). Βέβαια, σε πολύ λίγο χρόνο θα σκουρύνει η κάσα και τότε όλα καλά...

Σκούρο καφέ...



...καφέ...



...και μαύρο!



Και το οπλοστάσιο σε παράταξη: η πάνω γραμμή για όσο θα είναι ανοιχτόχρωμος ο ρολόης και η κάτω γραμμή (μάλλον, αμφότερες οι γραμμές) για όταν θα σκουρύνει...




Οι πρώτες εντυπώσεις μου από το ρολόι είναι εξαιρετικές:
με 300 δολάρια παίρνεις ένα ρολόι της μοδός, το οποίο είναι εξαιρετικά καλοκατασκευασμένο για τα χρήματα που κοστίζει, παίρνεις ζαφείρι κρύσταλλο, παίρνεις βιδωτή κορώνα, παίρνεις αυτόματη Miyota, παίρνεις στεγανότητα 300 μέτρα... παίρνεις ένα χαμόγελο τεράστιο γιατί πιστεύεις ότι υπάρχει δίκαιο στη ζωή μερικές φορές: με λίγα χρήματα έχεις ένα εξαιρετικό ρολόι!

Και επειδή στις τόσο δύσκολες ημέρες που περνάμε, το να δώσεις λίγα χρήματα για κάτι που θα σου αποφέρει πολύ χαμόγελο συνιστά θαύμα... Αγαπημένε μου Αναγνώστη αισθάνομαι θαυμάσια!

11
MyWatch Ιmage - Video Gallery / Παίζοντας με τους αστροναύτες...
« στις: Μάρτιος 12, 2013, 12:23:12 πμ »
Έχοντας στην κατοχή μου τρεις χρονογράφους (Β-42 Cosmonauts και  Flieger και TAG Aquagraph), έχω θέσει σαν στόχο ο επόμενος χρονογράφος που θα αποκτήσω να είναι ο περίφημος Lemania 5100!
Επειδή δε με πολυενδιαφέρουν τα τεχνικά χαρακτηριστικά (το μόνο που θέλω από τους χρονογράφους μου είναι να μη διαλύονται), ο μόνος λόγος που θέλω τον 5100 είναι η ποικιλία στη συλλογή μου και το αισθητικό κομμάτι του ρολογιού, να μου κάνει ένα κλικ, ένα τσακ, ένα τσαφ βρε Αδερφέ!
Στα δικά μου μάτια υπάρχουν κάποιες υλοποιήσεις με αυτό τον χρονογράφο που με κάνουν να γίνομαι πιο πράσινος και πιο νευρικός κι απ΄τον Hulk όταν τους βλέπω!!!
Κάτι Heuer, κάτι Omega, κάτι Orfina, κάτι κι εγώ δεν ξέρω τί άλλο, μου έχουν πάρει τα μυαλά!
Και σίγουρα θα μου παίρνανε και τα Ευρώ, εάν αυτά υπήρχαν: τώρα υπάρχουν μόνο σώβρακα που κι αυτά θα μου τα πάρει μια ΔΕΗ, ένας ΟΤΕς, ένας φόρος, ένας παράφορος, ένας κατήφορος χωρίς τελειωμό...

Τυγχάνει όμως και βρίσκεται στα χέρια μου κι ένα Sinn 142 στην έκδοση GSG 9, του γνωστού και μη εξαιρετέου Jorje Fliperio για ένα μικρό χορονικό διάστημα (μέχρι να βρω κάποια πειστική δικαιολογία για τον τρόπο που χάθηκε το ρολόι του...), οπότε, μη μπορώντας να πάρω τον μεσημεριανό μου ύπνο επειδή ο γείτονας αποφάσισε να κόψει ξύλα για το τζάκι του με το αλυσοπρίονο (κάποια στιγμή άκουσα πυροβολισμούς και το αλυσοπρίονο σταμάτησε, βέβαια...), βγήκα στην πίσω αυλή και άρχισα να φωτογραφίζω τους επίσημους αστροναύτες που έχω στα χέρια μου -όσο τους άλλαζα τα φώτα, εεεεεεεεεεεεεε τα λουριά θέλω να πω!

Παρότι δε φημίζομαι για τις φωτογραφικές μου ικανότητες, πιστεύω ότι θα καταφέρεις φανταστικέ μου Αναγνώστη να πάρεις μια ιδέα για τις εξωτερικές και αισθητικές ενδυματολογικά διαφορές των δύο αυτών αστροναυτών!

Για δες τις διαφορές στην κάσα...








...και τα οπίσθια...




Αμφότερα είναι "γεμάτα" ρολόγια!
Δεν τα λες και διακριτικά, έχουν τον όγκο τους, έχουν το βάρος τους κι ενώ για κάποιους μπορεί να είναι "φλύαρα" με όλους αυτούς τους δείκτες και τα σημάδια (τα οποία πιθανότατα έχουν τη χρησιμότητά τους -εγώ δεν πήγα και δεν προβλέπεται να πάω στο διάστημα, βέβαια, για να το διαπιστώσω! Μόνο χαμένος στο διάστημα είμαι κι εκεί με εξυπηρετούν μια χαρά...).

Ενδυματολογικά, παρά το ότι το Fortis φαίνεται, λόγω στεφάνης, μεγαλύτερο, αυτό παίρνει λιγότερο πλατιά λουριά (20mm) σε σχέση με το Sinn (22mm). Στα δικά μου μάτια πάντως όλα μοιάζουν αρμονικά, πιθανότατα επειδή μου αρέσουν πάααααααααααααααρα πολύ και τα δύο αυτά ρολόγια!

Σε κάθε περίπτωση και τα δύο ρολόγια είναι η χαρά του ιμάντα!
Καλά τα δέρματα κι οι μπρασελέδες, αλλά η ποικιλία των ιμάντων που μπορούν να δεχθούν αυτά τα δύο ρολόγια περιορίζεται μόνο από τους ιμάντες που μπορεί κανείς να έχει στην κατοχή του!
Όπως θα έτυχε να παρατηρήσεις από άλλο σχετικό φωτορεπορτάζ, για το Fortis έχω στην κατοχή μου καμιά δεκαπενταριά ιμάντες: κι όμως υπάρχουν κι άλλοι που του πάνε μια χαρά!
Το ίδιο πιστεύω ότι ισχύει και για το Sinn!

Ρίξε μια ματιά σε μια ενδυματολογική σταχυολόγηση που έκανα μέχρις ότου πλακώσει ο τυφώνας της κλίμακας 5 που ακούει στο όνομα Νικόλας...











Ωραία πράματα έτσι;

Δυστυχώς δεν πρόλαβα να ντύσω τα ρολόγια με όλες τις επιλογές που έχω στη διάθεσή μου για να πάρεις μια ιδέα για τα ξενύχτια που περνάω υπομονετικέ μου (αφού έφτασες μέχρι εδώ...) Συμφορουμίτη!

Αυτό που καταλάβα εγώ είναι πως όταν και εάν (που δεν...) υπάρξει το απαραίτητο χρηματικό υπόβαθρο η επόμενη προμήθειά μου θα είναι το 142!


12
MyWatch Ιmage - Video Gallery / Natoϊκή επιδρομή!
« στις: Μάρτιος 09, 2013, 01:01:49 μμ »
Λεφτά για ρολόι ΔΕΝ υπάρχουν!
Θα πρέπει λοιπόν να παραμείνω ευχαριστημένος με τα ρολόγια που υπάρχουν!
Με τα λεφτά που μέχρι πρότινος υπήρχαν, φρόντισα να κάνω μια σχετικά αξιοπρεπή συλλογή από ρολόγια, ικανοποιώντας το γούστο και τις επιθυμίες με το πενιχρό μου βαλάντιο!
Κουτσά στραβά κάτι κατάφερα, τουλάχιστον στα δικά μου μάτια, κι έτσι κάτι υπάρχει...

Ευτυχώς υπάρχουν και τα λουριά!
Και πιο συγκεκριμένα οι ιμάντες τύπου Nato και Zulu, οι οποίοι:
-είναι ανθεκτικοί
-είναι πολύχρωμοι
-αλλάζουν εύκολα και, το κυριότερο...
-είναι φθηνοί!!!

Μπορεί λοιπόν να μην έχω τα χρήματα που απαιτούνται για να πάρω τα ρολόγια που απαιτούνται για να ικανοποιήσω τα γούστα μου, αλλά -ευτυχώς!- έχω κάποια ψιλά που απαιτούνται για να τα πασάρω προς αγορά ιμάντων, για να βρω κι εγώ τη χαρά μου και κυρίως να μπορέσω να αντιμετωπίσω τη χρόνια ασθένειά μου (Luritis Pyrovolimenis Maxima)!

Από όσα ρολόγια έχουν κατά καιρούς περάσει από τα χέρια μου, πιστεύω ότι τα πιο βολικά για ιμάντες είναι τα Fortis. Και ως γνωστόν Φανταστικέ μου Αναγνώστη είμαι στην ευτυχέστατη θέση να κατέχω τρία τεμάχια!
Οπότε, σε συνδυασμό και με το βλήμα λουροδιασποράς που έχει περάσει από το μυαλό μου, τί καλύτερο από το να προμηθευτώ ένα σκασμό λουριά ώστε να έχω στη διάθεσή μου ένα σκασμό επί 3 (όσα και τα Fortis μου) συνδυασμούς για να παίζω!!!

Κοίτα να δεις τί γίνεται λοιπόν όταν πάω να βάλω ένα Fortis:

Τα Fortis...


Οι ιμάντες...


Τα Fortis και οι ιμάντες...


...και το πανηγύρι!
(θα είχε πλάκα να είχα από μια φωτογραφία του κάθε ρολογιού με όοοοοοοοοοοολους τους ιμάντες, αλλά... 33 συνδυασμοί Εκπληκτικέ μου Αναγνώστη με τις αντοίστιχες φωτογραφίες... θα χάναμε, εκτός από τη μπάλα, και τα χρώματα! Οπότε χρησιμοποίησα την τεχνική του "αστερία"...)

Ο δύτης...








Ο πιλότος...






...κι ο αστροναύτης.




Κι ο καθένας τους με όλα μαζί...






Όπως βλέπεις έχω λόφο να σκαρφαλώσω μέχρι να αποφασίσω ποιον ιμάντα θα βάλω...



Ευτυχώς η συλλογή μου αποτελείται από ρολόγια που τα επιθυμούσα για πολλά χρόνια και τα απέκτησα σε λίγα χρόνια!
Είμαι ευγνώμων γι'αυτό και σέβομαι αυτά που ήδη έχω, τα οποία με κάνουν να χαμογελώ όταν τα κοιτάζω!
Αυτοί οι ιμάντες εκτός από το χαμόγελο χαρίζουν και χρώμα και πιστεύω ότι ο συνδυασμός αυτών των δύο είναι απολύτως αναγκαίος για να μπορέσει να λειτουργήσει το μυαλουδάκι μας!

Ας φροντίσουμε να χαμογελάμε και να δίνουμε χρώμα στη ζωή και τη σκέψη μας γενικότερα Αδέλφια...






13
MyWatch Ιmage - Video Gallery / Θάλασσα, αέρας και διάστημα!
« στις: Ιανουάριος 19, 2013, 10:47:32 πμ »
Γενικότερα δεν είμαι οπαδός των αυθόρμητων αγορών!
Αυτό γιατί η οικονομική μου κατάσταση δε μου επιτρέπει συναισθηματισμούς: όταν βρω το ρολόι που με ενδιαφέρει, θα πρέπει να γίνει μια ολόκληρη μελέτη για τον τρόπο που θα συγκεντρώσω τα χρήματα:

-θα πω τα κάλαντα;
-θα ζητιανέψω;
-θα ζητήσω δανεικά από το έτερο Γλυκύτατό μου ήμισυ; (που για κάποιο εντελώς ανεξήγητο λόγο σε κάθε τέτοια περίπτωση μετατρέπεται στον δολοφόνο με το τηγάνι)
-θα πουλήσω το κορμί μου; (μην πάει ο νους σου στο πονηρό, για μπριζόλες και κοψίδια θα πάει...)

μα τελικά, ελλείψει εναλλακτικών λύσεων, ακολουθώ την πλέον επώδυνη: θα πρέπει κάποια ρολόγια και ενίοτε κάποια λουριά να τα αποχωριστώ...
Μερικές σπάνιες φορές, όμως, τυχαίνει να εμφανίζεται ένα ρολόι που θέλω σε τιμή που μπορώ να ανταπεξέλθω, οπότε και ορμάω!
Μια τέτοια περίπτωση εμφανίστηκε πριν από λίγες ημέρες, όπου ο Νικόλας (πολύ μου αρέσουν οι τύποι που σε κερδίζουν με την εμπιστοσύνη τους: καταπληκτικός τύπος! ) διέθεσε προς πώληση το Fortis B-42 Marinemaster, ένα ρολόι που πάντα ήθελα, αλλά ποτέ δε μπήκα σε διαδικασία αγοράς!
Αυτή τη φορά, όμως, μετά και από μια σύντομη αξιολόγηση της κατάστασης από τον φλιπερογκουρού, έκανα την κίνηση και τώρα είμαι στην ευτυχή θέση να κατέχω από ένα ρολόι της αγαπημένης μου σειράς, B-42, για την καθε περίσταση (ντεμέκ) :
-θέλω θάλασσα; έχω το Marinemaster...
-θέλω πτήση; έχω το Flieger...
-θέλω διάστημα; έχω το Cosmonauts...
-θέλω λουριά; έχω και τα τρία για να ξεσαλώνω!
Αυτό που θέλω περισσότερο από όλα αυτή την στιγμή είναι να πάψει να φυσάει και να βρέχει για να βγάλω καμιά φωτογραφία της προκοπής, αλλά δε γίνεται, οπότε φανταστικέ μου Αναγνώστη θα αρκεστούμε προς το παρόν σε κάποιες βροχερές!
(εντός της οικίας δε μπορεί να γίνει φωτογράφιση, διότι εκτός από την ανικανότητά μου στις φωτογραφίες, επικρατεί και ο τυφώνας Νικόλας...)
Πού θα πάει; Θα φτιάξει κι ο καιρός...
Σημειώνω εδώ την σαφέστατη προτίμησή μου για αυτά τα ρολόγια στους ιμάντες:αλλάζουν εύκολα, είναι φθηνοί και υπάρχουν σε άπειρα χρώματα -χώρια που δε χρειάζεται να ταλαιπωρούνται οι εύθραυστες βίδες από τις μπαρέτες.
Για δες λοιπόν τί γίνεται επί του παρόντος...

















Και η φαμίλια σε παράταξη...





Όπως βλέπεις φανταστικέ μου Αναγνώστη είναι νερουλές και λεκιασμένες ολίγον τι οι φωτογραφίες, αλλά πιθανολογώ ότι παίρνεις μια εικόνα για την ομορφιά -και- αυτού ρολογιού!

Μέσα από όλους τους λογαριασμούς, τις εφορίες, την ακρίβεια και την αγωνία για να βγάλω το μήνα, χαίρομαι πάρα πολύ που κατάφερα κάποιες από τις, ελάχιστες πια, οικονομίες μου να τις διαθέσω για να αγοράσω κάτι που τελικά μου αρέσει πάααααααρα πολύ!
Δόξα τω Θεώ, εκτός από την Οικογένειά μου, χαμόγελο μου προσφέρει και η συλλογή μου!
Εύχομαι ακριβώς το ίδιο σε όλους...






14
MyWatch Ιmage - Video Gallery / Ο καθαρόαιμος και ο ημίαιμος...
« στις: Νοέμβριος 22, 2012, 12:29:55 μμ »
Το είχα δει σε φωτογραφίες και το λάτρεψα!
Το είδα στα πεταχτά από κοντά το καλοκαίρι και το ζήλεψα!

Μετά από απίστευτο παρακαλητό, μία συνδρομή στον Super 3, και αποστολή τριών (3) κοντέινερ με σοφρίτο, κατάφερα να συγκινήσω αυτόν...


να μου στείλει το μουχλιασμένο Aquadive να το δω, να το χαρώ, να το περιεργαστώ και να ξεχάσω να του το επιστρέψω!

Δεν υπάρχει λοιπόν καλύτερη ευκαιρία από μία ηλιόλουστη ημέρα, μία ψάθινη καρέκλα, έναν κουβά καφέ, δύο ρολόγια και καμιά δεκαριά λουριά για να απολαύσω τη μούχλα!

Αφού οργανώθηκε η κατάσταση, άρχισε το ξεβράκωμα...







...μπήκαν τα ρούχα στη σειρά...



..και ξεκίνησε το ντύσιμο!

Το Aquadive bronze είναι ένα ιδιαίτερο ρολόι: θέλεις το χρώμα της κάσας, θέλεις το σχήμα της κάσας, δε μπορώ να πω ότι παίρνει ένα σκασμό δερμάτινα λουριά -στην πραγματικότητα, άντε να του κάτσουνε κανα δυο!
Από αυτά που έχω δεν με ενθουσίασε σχεδόν με κανένα, σε αντιδιαστολή με το Ennebi που όλα τα σφάζει, όλα τα μαχαιρώνει!
'Οχι ότι με χαλάει και πολύ: θα ήταν πλεονεξία να έχω την απαίτηση -έχοντας το Fondale και το 005, που σηκώνουν το σύμπαν από δερμάτινα- να γίνεται το ίδιο και με το Aquadive!
Σε τελική είναι μια ιδιαιτερότητα που του αποδίδει και μοναδικότητα...

Από την άλλη μεριά, όμως, το Aquadive κάθεται σα νυμφομανής στους ιμάντες!!!
Θες μαύρο, θες καφέ, θες μπεζάκι, θέλεις ριγωτό... μια χαρά συνολάκι κάνει!
Ε ρε και να είχα κάνει εκείνη την παραγγελιά με τους ιμάντες...
(Χα, αφορμή δεν ήθελα; Η ρόδος -Aquadive- ήρθε. Ε, βουρ και για το πήδημα -ιμάντες- λοιπόν! )

Για δέτε...




















Όπως καταλαβαίνεις Ωρολολάγνε μου Αναγνώστη, όταν συνυπάρξει ο 100% (Aquadive) με τον 50% (Ennebi) και παρέα ένα τσούρμο λουριά, ιμάντες, καφέδες, ποτά και λοιπά αμαρτωλά, τότε έχεις έναν 1000% ευτυχισμένο Πόντιο!


Σου εύχομαι παρόμοιες καταχρήσεις...





15
MyWatch Ιmage - Video Gallery / Fortisη ιμάντων!
« στις: Οκτώβριος 07, 2012, 12:23:26 μμ »
Προχθές ήρθε μια βόλτα από το νησί ο Άρης για ένα καφεδάκι (δυστυχώς ήταν μια από τις σπάνιες περιπτώσεις που δεν είχα το χρόνο να τον χοληστερηνώσω δεόντως)!

Ο λίγος χρόνος που καθήσαμε μαζί (τί είναι δύο ώρες μπροστά στην ωρολογιακή αιωνιότητα...) ήταν αρκετός να μελετήσω τον καρπό του, να μελετήσω το περιεχόμενο του καρπού του στον δικό μου καρπό και να αποφασίσω ότι το περιεχόμενο του δικού του καρπού πρέπει να γίνει περιεχόμενο του δικού μου καρπού (χικ...) !

Κι εκεί που το όνειρό μου είχε βαφτεί bronze, απότομα έβαλε μια 7750, μια λευκή πλάκα, ένα open back και μεταμορφώθηκε!

Με συνοπτικές, λοιπόν, διαδικασίες προστέθηκε το δεύτερο Fortis στην οικογένεια των ΠοντιορολογοΛουροΪμάντων!

Και ποιό είναι το πρώτο πράγμα που κάνει ένας λουροπυροβολημένος που σέβεται την παλαβομάρα του;
Σωστά μάντεψες στωικέ μου Αναγνώστη!
Αλλαξολουριές!!!

Και τί καλύτερο από το να του αλλάζω τα φώτα, εεεεεε...... τα λουριά παρέα με το αδερφάκι του!!!
Δυστυχώς όταν έχεις λίγους ιμάντες, αλλά και το κυριότερο όταν έχεις τον Νικολή να θέλει να αλλάξει κι αυτός ιμάντες στο καινούριο ρολόι δεν υπάρχουν και πολλές επιλογές!
Ορίστε λοιπόν τί κατάφερα πριν την επιδρομή του 5χρονου Ninja!





















Είναι πλέον διπλά Fortisμένη η ατμόσφαιρα στο σπίτι!

Τώρα πάω να δω για κανένα επιπλέον οικογενειακό ιμάντα.

Περαστικά μου...

16
MyWatch Ιmage - Video Gallery / Ένα Steinhart στο Laco με τους ιμάντες!
« στις: Σεπτέμβριος 10, 2012, 11:14:31 μμ »
Ένας φίλος, συνονόματος του Χάρη του Καπετάνιου, κι αυτός Καπετάνιος, μόνο που είναι σε μια πολύ ζόρικη -κι αξιέπαινη!- αποστολή (Διευθυντής σε Ειδικό Σχολείο) μου είχε ζητήσει πέρυσι το καλοκαίρι να του βρω ένα ρολόι με όχι μοντέρνο σχέδιο και όχι τρελή τιμή.
Απνευστί του απάντησα "Laco pilot Διευθυντά μου και είσαι ο πανπρώτος!", "θα του ταιριάξεις και καναδυο σένιους ιμάντες και θα είσαι τσίφτης"!
Σήμερα πέρασε από το γραφείο και το φορούσε και -όπως κάθε λιγούρης που σέβεται τον εαυτό του- τον κατάφερα να μου το δώσει για καναδυο μέρες να πάρω τη δόση μου!

Και όπως καταλαβαίνεις υπομονετικέ μου Αναγνώστη, η ημέτερη πρέζα τυγχάνει να μην είναι το ρολόι καθεαυτό, αλλά αυτό που το συνδέει με τον καρπό μας: τα πάσης φύσεως και είδους λουριά (συνδέεται και με την τσέπη μας με χοάνη, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα...) .

Και αφού το πρώτο πράγμα που κάνω όταν φτάσω στο σπίτι με ένα νέο ρολόι είναι να του αλλάξω τα λουριά και αφού έχω στην κατοχή μου έναν πιλότο... είχαμε σήμερα μια συνάντηση αέρος-αέρος και ιμάντα-ιμάντα μεταξύ των συναδέλφων!

Και ιδού το αποτέλεσμα, ξεκινώντας με τις αλλαξολουριές του μουσαφίρη...



















Και σε σχηματισμούς οι αεροπόροι...











...και με στολή εξόδου (Αξιωματικός, λόγω συναισθήματος -μιας και γράφει καπετάν Νικόλας το 4/32)...





...και με στολή για πάρτι ο μουσαφίρης (συνδυασμός που αδικείται κατάφωρα από την φωτογραφία)...




Η μόνιμη αίσθηση που αποκομίζω από τη βασική έκδοση του πιλότου της Laco είναι ότι θα μπορούσε να κοστίζει το τριπλάσιο της τιμής που προσφέρεται!
Εξαιρετικό ρολόι που -ανάθεμα την ανωμαλία μου και τα θέλω μεγάλα!- απορώ πώς δεν έχω ένα από αυτά, και μάλιστα με το navigator dial!

Και ειδικά όταν μπορείς να του ρίξεις άλλο ένα κατοστάρικο (το αξίζει και με το παραπάνω) να του πάρεις καμιά δεκαριά ιμάντες, οπότε και με λιγότερα από 300 Ευρώ παίρνεις γαμπρό με προίκα μπόλικη... μιλάμε για -κατά την ταπεινή μου άποψη- την καλύτερη περίπτωση κόστους-ποιότητας-αξιοπιστίας-απόλαυσης!!!

Με τέσσερις λέξεις: Φανταστικό (θαυμαστικό) (θαυμαστικό) (θαυμαστικό).

Σ'ευχαριστώ για τον χρόνο σου υπομονετικέ μου Αναγνώστη!

Πάω να αλλάξω κι άλλους ιμάντες...



17
MyWatch Ιmage - Video Gallery / Νησιώτικη καθημερινότητα...
« στις: Αύγουστος 26, 2012, 11:18:11 μμ »
Τα καλά του νησιού!
Σχεδόν πας στη δουλειά με το μαγιό και μόλις τελειώσεις... γούργια παραλία!!!
Το μεγαλύτερο δίλλημα είναι ποιά παραλία να επιλέξεις!

Τα Σαβατοκύριακα επιλέγουμε κάποιες παραλίες που είναι λίγο μακρύτερα από το σπίτι, προς το νοτιοδυτικό άκρο του νησιού και έχουν τα χαρακτηριστικά της μεγάλης έκτασης (οπότε όσο κόσμο και να έχει, πάντα άδεια θα φαίνεται), των ρηχών νερών (οπότε "ξεχνάς" τον πιτσιρή μέσα στο νερό ή παίζεις άνετα μαζί του) και είναι μια από τις καλύτερες πίστες για κάθε είδους σερφάρισμα -kite surf, wind surf- οπότε βλέπεις κάτι τρελαμένους να περνάνε γύρω και πάνω από το κεφάλι σου (τους προτιμώ από το να ακούω τις ρακέτες...)!
Σήμερα λοιπόν, πήγαμε στον Χαλικούνα ( 39°27'5.73"Β - 19°52'35.09"Α).

Κατ'αρχήν ο έλεγχος των συνθηκών...


...της θερμοκρασίας...


...και κατόπιν ο βοηθός προσκόμισε το ρολόι που θα με συνοδεύσει στις απλωτές! Επειδή θα υπερέβαινα τα απύθμενα βάθη των 150 πόντων, χρειαζόμουν ένα αξιόπιστο καταδυτικό...


...κι εγώ έφερα το λουρί για το ρολόι και τα σχετικά παρελκόμενα!


Αφού λοιπόν ο εμπειρογνώμονας επιθεώρησε και επιβεβαίωσε την αντοχή των υλικών...


...προχώρησα στην προσαρμογή του σχετικού λουριού!

(τυχαία έχω αυτό το όνομα χρήστη Αξιότιμέ μου Αναγνώστη; Είμαι ο μόνος ( ; ) που βγάζω το καουτσούκ και βάζω το δερμάτινο λουρί όταν είναι να πάω θάλασσα!)

Μπαγκάζια, παιχνίδια, σκαπτικά εργαλεία κλπ. στη θέση τους, οπότε και ο Έχων το γενικό πρόσταγμα πήρε θέση...


...και αφού ρίξαμε μία (φωτογραφία) για το δρόμο...


...το αξιόπιστο και τιμιότατο Suzukάκι μας...


...μας έφερε στην παραλία, όπου η μαμά πήρε τον πιτσιρή...


και κατηφορίσανε, ενώ εγώ αφού πήρα μία φωτό της πίσω πλευράς της παραλίας (λιμνοθάλασσα Κορισσίων -βιότοπος)...


...πήρα και την υπόλοιπη προίκα!
Βρήκαμε και το σημείο που θα αράζαμε...


...και ξεκίνησαν οι διαπραγματεύσεις για να φουντάρουμε τον Νικολή...


Μετά από τάματα ενός παγωτού, μίας κρέπας με γαλοπούλα και τυρί , συναρμολόγησης του επιθυμητού αεροπλάνου από Lego και παρακολούθησης του Toy Story 2, καταφέραμε να κάμψουμε τις αντιστάσεις του και βούτηξε!
(παρεπιπτόντως, άλλα τόσα του τάζαμε για να τον βγάλουμε έξω από το νερό...)

Μετά από τις βουτιές, πρέπει να βγουν οι απαραίτητες υγρές φωτογραφίες...




...και μετά πρέπει να γίνει ο ακόμη πιο απαραίτητος -κρισιμότατος!!!- ανεφοδιασμός!
Οπότε... βουρ για το συνοθύλευμα με ξύλα του οποίου ο ιδιοκτήτης το βάφτισε μπαράκι...


που όμως έχει το βασικότερο συστατικό μιας παραλίας (για εμάς τους παντρεμένους έτσι ; ) : ΜΠΥΡΕΣ!!!

Καθώς περίμενα για τον ανεφοδιασμό...


...και καθώς απολάμβανα τον ανεφοδιασμό...




Έτσι πέρασε η μέρα μας σήμερα και λίιιιιγο πριν βραδυάσει αρριβάραμε στο σπίτι κουρασμένοι μεν, αλλά χαλαροί κι έτοιμοι για την επόμενη μέρα...


Ήταν μια ωραία μέρα!

Δόξα τω Θεώ, μέσα σε όλα τα χάλια τριγύρω μπορούμε να πάμε οι τρεις μας κάπου και να μη μας καίγεται καρφί: αυτό συνιστά Ευλογία!

Εύχομαι όλοι σας να έχετε μια τέτοια Ευλογία...





18
Παρελκόμενα / Στο σωστό δρόμο...
« στις: Μάρτιος 10, 2012, 01:40:47 πμ »
Για να καταφέρω να γλιτώσω τηγάνι, παντόφλα και λοιπά συζυγικά πυρομαχικά και να μπορώ να αγοράζω λουριά (τουλάχιστον), ανακάλυψα μια νέα δικαιολογία: "Μα, αγάπη μου, με αυτά παίζει και ο Νικόλας -και μάλιστα το αρέσει πολύ! Δε βλέπεις που συχνά περνάμε το χρόνο μας δημιουργικά;"

Σε ότι έχει να κάνει με ιμάντες λοιπόν, του δίνω πια το ρολόι και την αντίστοιχη λουροθήκη και αναλαμβάνει αυτός!



















Κάποιες στιγμές παίζει με πολύ ακριβά παιχνίδια!   :supz:

Τώρα εξασκούμαστε σε ένα χαλασμένο Marina Militare για να μάθουμε το κόλπο με το σελοτέιπ...




19
Παρελκόμενα / Ρολογολουροσεντούκι.
« στις: Μάρτιος 06, 2012, 05:51:50 μμ »
Το καλό με το να ζεις στην εξοχή είναι ότι υπάρχουν μερακλήδες που μπορούν να κάνουν ωραία πράγματα από φαινομενικά άχρηστα υλικά!
Τέτοιος είναι και ο Λουκάς, ένας συνάδελφος, ο οποίος τον ελεύθερο χρόνο του μετασχηματίζει διάφορα πράγματα που -εγώ τουλάχιστον θα πετούσα!- σε χρηστικά αντικείμενα. Η "ειδίκευσή" του είναι οι κορνίζες, οι καθρέφτες και τα τραπέζια από διάφορα ξύλα που βρίσκει!
Κάποια στιγμή, που κοιτάγαμε τα λουριαμπουκλορολογιαθήκες του ήρθε μια ιδέα να φτιάξει ένα κουτί για αυτά!
Αφού είδαμε μερικές φωτογραφίες από κουτιά, μου είπε "άσε με να φτιάξω καναδυό να δούμε τί θα γίνουνε"!
Σήμερα, λοιπόν, παρέλαβα το πρώτο δείγμα -υπάρχει κι άλλο, κι άλλο, και έπονται κι άλλα...- από ξύλα που βρήκε: ένα σεντούκι 12 κιλά φτιαγμένο με 2ποντο ξύλο!
Ήμουν τόσο βιαστικός να το παραλάβω, που δεν τον άφησα να το φτιάξει και να το φινιρίσει όπως αυτός θα ήθελε!
Αλλά χαλάλι! Είναι ένα μπαούλο στιβαρό και ανθεκτικό το οποίο οικειοποιήθηκε ο Νικόλας...



...και αφού κατάφερα να τον ξεφορτώσω από το σεντούκι, έβγαλα κάποιες φωτογραφίες με τις σχετικές διαρυθμίσεις ρολογιών και λουριών. Για δέτε και πέτε...







στο καπάκι είναι σχεδιασμένο με πυρογράφο το ρολόι που έχει ο Λουκάς (Hamilton jazzmaster open secret chrono)...






Να και οι υπόλοιπες φωτό...













και τα λουριά μπαίνουν μια χαρά στο συρτάρι (ταξινομημένα ανά κατασκευαστή...)





...λουριά μπορούν να μπούνε και στη θήκη που υπάρχει στο καπάκι...



...και το τελικό αποτέλεσμα με το σεντούκι γεμάτο είναι αυτό:



Θέλει λίγη δουλειά με το τελικό φινίρισμα -όπως είπα, εγώ ήμουν ο ανυπόμονος και τόσο ενθουσιασμένος όταν το είδα, που το άρπαξα κι άρχισα να τρέχω στην κυριολεξία!- αλλά οι προοπτικές είναι εξαιρετικές!

Οσονούπω και το δεύτερο σεντούκι (με περισσότερα συρτάρια για ρολογοσυμπράγκαλα)...


20
MyWatch Ιmage - Video Gallery / Κοίτα να δεις το Victorinox!
« στις: Μάρτιος 02, 2012, 04:55:50 μμ »
Πιθανό να γνωρίζετε το "μικρό" θεματάκι που έχω με τα λουριά!
Το γνωρίζει κι ένας συνάδελφος που είχαμε βρει ένα Victorinox Divemaster 500 πριν από καναδυο χρόνια!
Ήρθε χθες και μου ζήτησε να ρίξουμε μια ματιά στα λουριά να δούμε με ποιο (ή ποια) ταιριάζει καλύτερα για να παραγγείλει!
Δεν το είχα και σε μεγάλη εκτίμηση το ρολόι αυτό (μου αρέσει η μηχανική του έκδοση, αλλά μέχρι εκεί), αλλά, άμα είναι να αλλάζουμε λουρογκαρνταρόμπες, είναι η καλύτερή μου, ακόμη κι αν δεν μου αρέσει ένα ρολόι!

Λοιπόν, το ρολογάκι με διέψευσε και όλα τα λουριά που του βάλαμε ήταν τόσο ωραία που δυσκολευτήκαμε πάρα πολύ να διαλέξουμε!
Εξαιρετικό αισθητικό αποτέλεσμα (πέραν του ποιοτικού-κατασκευαστικού, το οποίο δε χωράει αμφιβολία) για ένα ρολόι που κόστισε ως μεταχειρισμένο λιγότερα από 200 Ευρώ (ειδικά τοτε που είχε σπέσιαλ ισοτιμία, τώρα κοστίζει λίγο πάνω από 200)!
Τί λέτε;







Το ρολόι είναι η χαρά του ιμάντα!!!













Συνολικά, όλα αυτά τα λουριά έδειχναν φανταστικά με αυτό το ρολόι!



Πραγματικά δεν περίμενα τέτοιο αποτέλεσμα!
Τελικά αυτό το ρολογάκι αποτελεί μια εξαιρετική επιλογή...



Σελίδες: [1] 2